Papegaaien | Psittacidae

African and New World parrots | Loros

De papegaaien van Afrika en die van de Nieuwe Wereld vormen samen deze familie; in Mexico en Midden-Amerika telt zij 38 soorten in veertien geslachten, van kleine parkieten (Brotogeris, Forpus) via de amazonen (Amazona) tot de grote ara's (Ara), zoals de geelvleugelara en de grote soldatenara. Het verenkleed is overwegend groen, met rood, geel, blauw of wit op kop, vleugel of staart; man en vrouw lijken meestal sterk op elkaar. In de dennenbossen van de Noord-Mexicaanse bergen leven twee diksnavelpapegaaien (Rhynchopsitta) die vooral dennenzaad eten. De sterke, gehaakte snavel kraakt harde zaden en pitten, vaak nog onrijp, en daarnaast worden vruchten, bloesem en nectar gegeten; de voet dient als hand om voedsel vast te houden. De vlucht is snel en recht, met ondiepe slagen, en gaat gepaard met een schril, ver hoorbaar geroep dat de vogels vrijwel altijd verraadt voordat ze zichtbaar zijn. Ze leven in paren binnen troepen die zich 's ochtends en tegen de avond tussen gemeenschappelijke slaapbomen en voedselbomen verplaatsen, en broeden in een boomholte, enkele parkieten in een termietennest; meestal broedt het vrouwtje alleen en wordt zij door het mannetje gevoerd. Verschillende soorten worden bedreigd door ontbossing en vangst voor de handel.