Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Soldatenara

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Soldatenara | Ara militaris

Military Macaw | Guacamaya verde

De soldatenara is de grote groene ara van Mexico, een vogel van droge berghellingen en kloven die in de vlucht een rood voorhoofd en blauwe slagpennen toont. Hij broedt vaak in holten in steile rotswanden. In Midden-Amerika ten zuiden van Mexico komt hij van nature niet voor; de soort leeft verder versnipperd in de Andes van Zuid-Amerika.

Soldatenara (Ara militaris)
Foto: vince929 — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

Een luid, rauw, krassend kraa-aak, vaak herhaald in de vlucht en ver hoorbaar; bij de nesten en slaapplaatsen maken groepen veel lawaai.

Luister: VluchtroepXC1183838

Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

70–80 cm inclusief de lange, puntige staart. Overwegend groen, met een rood voorhoofd en een kaal, roze-wit gezicht met rijen kleine zwarte veertjes; de keel is bruinachtig. De slagpennen, de stuit en de onderrug zijn blauw. De staart is van boven roodbruin met een blauwe punt, van onderen olijfgeel, net als de onderkant van de slagpennen. De snavel is donkergrijs. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De buffons ara Ara ambiguus, die alleen van Honduras tot Panama voorkomt en dus niet samen met de soldatenara, is groter en lichter, geliger groen. De geelvleugelara Ara macao is rood. Grote groene parkieten als de groene aratinga Psittacara holochlorus zijn veel kleiner en hebben geen kaal gezicht.

Leefgebied

Droog en halfbladverliezend bos en pijn-eikenbos op berghellingen, in kloven en ravijnen, ook galerijbos langs rivieren in droge streken; vooral tussen 500 en 2500 m, plaatselijk lager. Broedt in holten in kliffen en in grote bomen. Eet zaden, noten en vruchten, en vliegt daarvoor dagelijks over grote afstand.

Verspreiding en trek

In Mexico in twee gescheiden gebieden: aan de Pacifische kant en in de Sierra Madre Occidental, van het zuidoosten van Sonora en het zuidwesten van Chihuahua via Sinaloa, Durango, Nayarit, Jalisco, Michoacán en Guerrero tot Oaxaca en het zuiden van Puebla; en in de Sierra Madre Oriental, van Nuevo León en Tamaulipas tot San Luis Potosí en Querétaro. Waarnemingen in Honduras, op de Islas de la Bahía, gaan over ontsnapte of vrijgelaten vogels. Buiten het gidsgebied plaatselijk in Colombia en Venezuela en langs de Andes tot Bolivia en het noordwesten van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In het Cañón del Sabino bij Santa María Tecomavaca in Oaxaca broedt een kolonie in de rotswanden, die 's ochtends vroeg vanaf de rand van de kloof te zien is. Ook in het biosfeerreservaat El Cielo in Tamaulipas.

Staat van instandhouding

Kwetsbaar. Achteruitgegaan en versnipperd door vangst voor de kooivogelhandel en verlies van bos; in Mexico wettelijk beschermd als bedreigde soort.

Wetenschappelijke naam

Ara militaris | (Linnaeus, 1766)

Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Psittacus militaris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ara werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. Ara komt uit het Tupi, waar ará een klanknabootsende naam voor de ara's is. militaris is Latijn voor 'militair, van soldaten', vermoedelijk naar het groene 'uniform' van de vogel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit niet vermeld (vermoedelijk Colombia).