Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Buffons ara
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Buffons ara | Ara ambiguus
Great Green Macaw | Guacamayo verde mayor
De buffons ara is de zwaarste ara van het gidsgebied, een groene ara van het vochtige laagland aan de Caribische kant van Midden-Amerika. Hij is sterk afhankelijk van de almendro (Dipteryx oleifera), een hoge boom die zowel voedsel als nestholten levert. De soort is ernstig bedreigd en nog maar op weinig plaatsen te vinden.
Geluid
Een zwaar, rauw, krassend raa-aah, vooral in de vlucht en ver hoorbaar; paren roepen vaak samen.
Opname: Martin W — CC BY-NC 4.0 · omgezet naar mono · iNaturalist
Herkenning
85–90 cm inclusief de lange, puntige staart. Overwegend licht, geelachtig groen, met een rood voorhoofd en een kaal, wit gezicht met rijen kleine zwarte veertjes. De slagpennen zijn blauw, de onderrug en stuit lichtblauw. De staart is van boven roodbruin met een blauwe punt, van onderen olijfgeel. De snavel is zwaar en donker. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De soldatenara Ara militaris lijkt sterk, maar komt in het gidsgebied alleen in Mexico voor; hij is kleiner en donkerder groen. De geelvleugelara Ara macao en de groenvleugelara Ara chloropterus zijn rood. De dwergara Ara severus in het oosten van Panama is veel kleiner, met een bruin voorhoofd en een rode ondervleugel.
Leefgebied
Vochtig laagland- en heuvelbos, vooral met almendro's, ook bosranden en halfopen land met verspreide grote bomen; meestal onder 600 m. Eet zaden, noten en vruchten, vooral die van de almendro, en broedt in holten in deze boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Plaatselijk aan de Caribische kant van Honduras (Mosquitia) en Nicaragua (onder meer bij de Río San Juan), in het noorden van Costa Rica (de vlakten van San Carlos en Sarapiquí) en in Panama, vooral in Darién en aan de Caribische kant van Veraguas. Uitgezette vogels leven aan de zuidelijke Caribische kust van Costa Rica, bij Manzanillo. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Colombia en, als aparte ondersoort, in het westen van Ecuador.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het noorden van Costa Rica in het gebied van Maquenque en Sarapiquí, waar paren 's ochtends over het bos vliegen; aan de Caribische kust bij Manzanillo zijn de uitgezette vogels geregeld te zien.
Staat van instandhouding
Ernstig bedreigd. Door ontbossing, vooral het kappen van almendro's, en het uithalen van nesten voor de handel is de soort teruggebracht tot kleine, versnipperde populaties. In Costa Rica en Nicaragua lopen projecten voor de bescherming van nesten en bos, en in Costa Rica een herintroductieproject.
Wetenschappelijke naam
Ara ambiguus | (Bechstein, 1811)
Bechstein beschreef de soort in 1811 als Psittacus ambiguus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ara werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. Ara komt uit het Tupi, waar ará een klanknabootsende naam voor de ara's is. ambiguus is Latijn voor 'twijfelachtig, dubbelzinnig', waarschijnlijk omdat deze ara zo sterk op de Soldatenara lijkt. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Noordwest-Colombia (aangewezen).