Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Dwergara
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Dwergara | Ara severus
Chestnut-fronted Macaw | Guacamayo frenticastaño
De dwergara is de kleinste ara van het gidsgebied, een vogel van het noorden van Zuid-Amerika en het Amazonegebied die in het oosten van Panama de noordgrens van zijn verspreiding bereikt. Hij is overwegend groen en lijkt in de vlucht op een grote parkiet met een zeer lange staart.
Geluid
Een hoog, krassend kraa-ak, schriller en minder rauw dan bij de grote ara's; groepen roepen voortdurend in de vlucht.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
46–50 cm inclusief de lange, puntige staart. Overwegend groen, met een smalle kastanjebruine rand aan voorhoofd en kin en een kaal, wit gezicht met rijen kleine zwarte veertjes. De kruin is blauwig. Vleugelboeg en ondervleugeldekveren zijn rood, de handpennen blauw; de staart is van boven roodbruin met een blauwe punt. De snavel is zwart. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
Groter en langstaartiger dan de parkieten in zijn gebied, zoals de sinuparkiet Pyrrhura subandina en de toviparkiet Brotogeris jugularis, en te herkennen aan het kale witte gezicht en de rode ondervleugel. De buffons ara Ara ambiguus, die ook in Darién voorkomt, is veel groter en heeft een rood voorhoofd.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos, bosranden, galerijbos en moerasbos, ook halfopen land met verspreide hoge bomen en palmen; in het gidsgebied in het laagland. Meestal in paren of kleine groepen. Eet zaden, vruchten en bloemen. Broedt in een holte in een dode boom of palm.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen in het oosten van Panama: in Darién en de comarca Emberá, met enkele waarnemingen in het oosten van de provincie Panamá. Buiten het gidsgebied in Colombia, Venezuela en het Amazonegebied, tot in Bolivia en Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In Darién in groepjes boven het bos en langs de rivieren rond El Real en Yaviza; in de vlucht valt de lange staart op en is bij goed licht de rode ondervleugel te zien.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd en in het Amazonegebied wijdverbreid. In Panama beperkt tot het oosten, waar hij plaatselijk vrij algemeen is.
Wetenschappelijke naam
Ara severus | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Psittacus severus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ara werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. Ara komt uit het Tupi, waar ará een klanknabootsende naam voor de ara's is. severus is Latijn voor 'streng, nors', naar de 'Papegoja trumpen' (norse papegaai) van Linnaeus uit 1754. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Amazonerivier (oorspronkelijk 'Indië', een vergissing).