Vliegenvangers en tapuiten | Muscicapidae

Chats and flycatchers | Papamoscas y afines

Wat deze vogels uiterlijk delen is beperkt: dat ze bij elkaar staan berust vooral op de bouw van de schedel en op erfelijke gegevens, waardoor de vliegenvangers en de vroeger bij de lijsters geplaatste tapuiten, rotslijsters, roodborstlijsters en waaierstaarten nu in één familie horen. De gemene deler is een klein lichaam met een dunne, spitse snavel met borstelharen aan de basis, en insectenvangst vanaf een uitkijkpost: de een schiet omhoog achter een vliegend insect aan, de ander valt vanaf een lage post op de grond en keert met een sprong naar dezelfde post terug. In de droge westelijke helft van het gebied wordt de familie vertegenwoordigd door bleke, langpotige tapuiten van karoo, kale vlakte en rotspuin, die met de staart wippen en de vleugels laten hangen; in het oostelijke bos en kloofbos door roodborstlijsters met een oranje onderzijde en een grijze of zwart-witte koptekening, die uitstekende nabootsers zijn en de roep van andere vogels in hun zang opnemen. Opvallend veel soorten dragen kleur in de staart — roestrood, wit aan de zijkanten of een zwart-witte tekening — en tonen die met een schok bij het neerstrijken. Ze broeden in holtes, spleten en zelfgegraven of overgenomen gangen in aardwanden en termietenheuvels, of in een goed verstopte kom; verschillende soorten worden geparasiteerd door koekoeken, en sommige leven in groepjes met helpers. Naast de standvogels, die het grootste deel van de familie uitmaken, is er in de zuidelijke zomer een aanvulling van soorten die in Eurazië broeden en hier de winter doorbrengen.