Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Goudsnavelgors
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Goudsnavelgors | Arremon aurantiirostris
Orange-billed Sparrow | Rascador pico naranja
De goudsnavelgors is een Arremon-gors van de bosbodem van vochtig laaglandbos, direct te herkennen aan de felle oranje snavel in de zwart-witte kop. Hij scharrelt in het bladstrooisel in de schemerige ondergroei. In het gidsgebied leeft hij van het zuidoosten van Mexico tot Panama.
Geluid
Zeer hoge, dunne tonen, zoals tsiet; de zang is een korte, hoge en ijle reeks fluittonen en trillers, vaak in de schemering.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm. Snavel fel oranje. Kop zwart met een grijze middenkruinstreep en een witte wenkbrauwstreep achter het oog. Keel wit, daaronder een brede zwarte borstband. Bovendelen olijfgroen; bij de buiging van de vleugel een kleine gele vlek. Flanken grijs tot olijfgrijs, buik wit. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met een donkere snavel en een vuilgele keel.
Verwarringssoorten
De bruinkapstruikgors Arremon brunneinucha is groter, met een kastanjebruine kruin en een zwarte snavel, en leeft hoger in het bergbos. De zwartstreepgors Arremonops conirostris en de groenruggors Arremonops chloronotus hebben een grijze kop met zwarte strepen, een donkere snavel en geen zwarte borstband, en leven in struweel en aan bosranden. De dikbekstruikgors Arremon crassirostris heeft een donkergrijs gezicht met een witte baardstreep.
Leefgebied
Ondergroei van vochtig laagland- en voetheuvelbos, oud secundair bos en schaduwrijke bosranden, van zeeniveau tot ongeveer 1200 m. Zoekt op en vlak boven de grond naar insecten, zaden en gevallen vruchten, alleen of in paren.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Caribische kant van het zuidoosten van Mexico (zuiden van Veracruz, Oaxaca, Tabasco, Chiapas en het zuiden van het schiereiland Yucatán) door Belize, Guatemala, Honduras en Nicaragua tot Costa Rica; in Costa Rica en Panama aan beide kanten. Buiten het gidsgebied in het westen van Colombia en Ecuador, en ten oosten van de Andes tot in het noorden van Peru.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Geregeld te zien op de bospaden van La Selva in Costa Rica en langs de Camino del Oleoducto (Pipeline Road) in Panama. Let op de oranje snavel die oplicht in de donkere ondergroei.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Vrij algemeen in vochtig bos; verdwijnt waar de ondergroei wordt gekapt of het bos versnipperd raakt.
Wetenschappelijke naam
Arremon aurantiirostris | de Lafresnaye, 1847
De Lafresnaye beschreef de soort in 1847 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Arremon werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. Arremon is Grieks, van arrhēmōn 'zwijgend, sprakeloos', naar Buffons 'Oiseau silencieux', een vogel die zelden te horen zou zijn. aurantiirostris is Latijn, van aurantius 'oranje' en -rostris '-snavelig', naar de feloranje snavel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Panama.