Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Groenkapstruikgors
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Groenkapstruikgors | Arremon virenticeps
Green-striped Brushfinch | Cerquero verdilistado
De groenkapstruikgors is een grote Arremon-struikgors van de ondergroei van pijn-eikenbos en naaldbos in de bergen van centraal en westelijk Mexico. De zwarte kop met olijfgroene strepen onderscheidt hem van andere struikgorzen. Hij komt alleen in het gidsgebied voor.
Geluid
Hoge, dunne en sissende tonen; de zang is een korte reeks hoge fluittonen die vaak overgaat in een snelle, ijle triller.
Opname: David Ruíz Domínguez — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
18–20 cm. Kop zwart met een olijfgroene middenkruinstreep en een olijfgroene wenkbrauwstreep. Keel wit. Bovendelen olijfgroen. Borst en flanken grijs, buikmidden wit. Snavel zwart en vrij fors, poten lang en stevig. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer en bruiner, met een geelachtige keel.
Verwarringssoorten
De bruinkapstruikgors Arremon brunneinucha, die plaatselijk in dezelfde bossen voorkomt, heeft een kastanjebruine kruin en een smalle zwarte borstband onder de opgezette witte keel. De roodkapstruikgors Atlapetes pileatus is kleiner en heeft een roestbruine kap en gele onderdelen. De gevlekte towie Pipilo maculatus heeft een zwarte kop en rug met witte vlekken en roestbruine flanken.
Leefgebied
Ondergroei van vochtig pijn-eikenbos, dennen- en zilversparrenbos en bosranden in het hooggebergte, ongeveer van 1500 tot 3500 m. Zoekt op de grond naar insecten en zaden door met beide poten tegelijk achteruit te krabben in het bladstrooisel.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch in de bergen van centraal en westelijk Mexico: de Sierra Madre Occidental van Sinaloa en Durango zuidwaarts, en de Transmexicaanse Vulkanengordel van Jalisco en Colima tot Michoacán, de staat Mexico, Morelos en het Federaal District.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Te vinden in de bergbossen rond Mexico-Stad, zoals in het Desierto de los Leones, en op de hellingen van de Nevado de Colima. Het best in de vroege ochtend op rustige bospaden met dichte ondergroei.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Plaatselijk vrij algemeen, maar gevoelig voor houtkap en voor het verdwijnen van de ondergroei door begrazing en bosbranden.
Wetenschappelijke naam
Arremon virenticeps | (Bonaparte, 1855)
Bonaparte beschreef de soort in 1855 als Buarremon virenticeps; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Arremon werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. Arremon is Grieks, van arrhēmōn 'zwijgend, sprakeloos', naar Buffons 'Oiseau silencieux', een vogel die zelden te horen zou zijn. virenticeps is Latijn, van virens 'groen' en -ceps '-koppig', naar de groene kopstrepen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Desierto de los Leones, bij Mexico-Stad, Mexico.