Alle soorten › Zangvogels › Kwikstaarten en piepers › Oriëntaalse pieper
Oriëntaalse pieper | Anthus rufulus
Paddyfield Pipit | Bisbita oriental
De oriëntaalse pieper is een standvogel van het Indiase subcontinent en Zuidoost-Azië die het gidsgebied slechts uitzonderlijk bereikt, tot nu toe vooral in de Verenigde Arabische Emiraten. Hij lijkt op een kleine grote pieper.
Geluid
De roep is een kort, vrij zacht tsjip of tsjip-tsjip, dunner en minder schor dan het sjriep van de grote pieper.
Opname: Ramit Singal — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm. Middelgroot, compact en vrij kortstaartig, met vleeskleurige poten en een vrij korte, dunne snavel. Van boven warmbruin met donkere strepen op kruin en mantel, van onderen bleek geelbruin met warmere flanken en een smalle band korte strepen over de bovenborst. Een bleke wenkbrauwstreep, een lichte teugel en een smalle baardstreep. De achternagel is korter dan bij de grote pieper. De buitenste staartveren zijn wit.
Verwarringssoorten
De grote pieper (Anthus richardi) is duidelijk groter, langerstaartig en langerpotig, met een zwaardere snavel, een zeer lange achternagel en een luide, schorre roep; hij is in de winter op dezelfde plekken veel algemener. De Mongoolse pieper (Anthus godlewskii) is langerstaartig, bleker en heeft vierkant afgezette donkere centra van de middelste dekveren. De duinpieper (Anthus campestris) is bleker, vrijwel ongestreept en heeft een donkere teugel.
Leefgebied
Kortgrazig, vaak vochtig grasland, geïrrigeerde akkers en groenvoederteelt; in het gidsgebied gezien op geïrrigeerde boerderijen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de leefgebieden van Noord-Afrika en het Midden-Oosten.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als dwaalgast bekend: in de Verenigde Arabische Emiraten drie gevallen, waarvan het derde twee tot drie vogels op Wamm Farms in december 2023 en januari 2024. Elders in Oost-Arabië, vooral in Oman, is de soort op geïrrigeerde boerderijen te verwachten. Daarbuiten standvogel van Pakistan en India tot Zuid-China, Indochina, de Filipijnen en de Kleine Soenda-eilanden.
Hoe en wanneer kijken
Controleer in de winter troepen piepers op geïrrigeerde boerderijen in de Verenigde Arabische Emiraten en Oman: een kleine, korte ‘grote pieper’ met een zacht tsjip verdient aandacht. Een foto of geluidsopname is nodig voor aanvaarding.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd en algemeen in zijn verspreidingsgebied. In het gidsgebied een zeer zeldzame dwaalgast, niet afkomstig uit het gebied zelf.
Wetenschappelijke naam
Anthus rufulus | Vieillot, 1818
Vieillot beschreef de soort in 1818 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Anthus werd in 1805 ingevoerd door Bechstein. Anthus is het Latijnse woord voor een klein vogeltje van graslanden dat Plinius de Oudere noemt. rufulus is Latijn voor 'roodachtig', een verkleinvorm van rufus 'rood'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bengalen in India en Bangladesh.