Alle soorten › Zangvogels › Lachvogels › Afghaanse babbelaar
Afghaanse babbelaar | Argya huttoni
Afghan Babbler | Tordalino afgano
De Afghaanse babbelaar bereikt in Zuid-Irak en het uiterste noorden van Koeweit de westgrens van een areaal dat tot in Pakistan reikt. Hij werd lang als ondersoort van de gewone babbelaar (Argya caudata) behandeld; de vogels in het gidsgebied behoren tot de vorm salvadorii. Een luidruchtige groepsvogel van droog struikgewas en tuinen.
Geluid
Een kwetterend koor van hoge, rollende fluittonen en trillers, zoals een snel tiritiritiri en dunne wiie-roepjes; bij onraad een hard, schurend tsjerr. De groepsleden roepen vrijwel voortdurend.
Opname: Remco Hofland — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
23 cm. Slank, met korte, ronde vleugels en een lange, getrapte staart die vaak opgewipt of gespreid wordt. Bovendelen zandkleurig grijsbruin met duidelijke donkere strepen op kruin en rug; onderdelen lichter, bleek bruingeel met een witachtige keel en donkere streepjes op borstzijden en flanken. Snavel vrij zwaar en licht gebogen, iris licht geelachtig. Seksen gelijk; jonge vogels hebben een donkerder iris en minder streping.
Verwarringssoorten
De Iraakse babbelaar (Argya altirostris) is kleiner en egaler, met een vrijwel ongestreepte borst en een donker oog, en leeft in riet en oeverstruweel. Andere babbelaars komen in het gidsgebied niet met deze soort samen voor; de Arabische babbelaar (Argya squamiceps) van West- en Zuid-Arabië is groter, met een geschubde kruin en zonder streping op de borst.
Leefgebied
Droog, open terrein met struiken en lage bomen: doornstruweel, tamariskstruweel aan de woestijnrand, dadelpalmtuinen, boerderijen en boomgaarden met hagen. Foerageert in groepjes van vijf tot vijftien vogels op de grond, waarbij ze huppend achter elkaar van struik naar struik gaan.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de leefgebieden van Noord-Afrika en het Midden-Oosten.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen in het zuiden van Irak, in het droge laagland rond Basra en Zubair en langs de westrand van de Mesopotamische vlakte, en in het noorden van Koeweit, waar sinds ongeveer 2007 een kleine broedpopulatie bij de boerderijen van Abdaly aan de Iraakse grens leeft; elders in Koeweit, zoals bij Jahra, slechts losse vogels. Daarbuiten van Zuidwest- en Oost-Iran door Afghanistan tot Zuidwest-Pakistan.
- Jaarrond
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In Koeweit is Abdaly Farms, aan de grens met Irak, de vaste plek; zoek in de hagen en boomgaarden in de vroege ochtend, als de groepjes het meest roepen.
Staat van instandhouding
Pas recent afgesplitst van de gewone babbelaar; de IUCN heeft de soort nog niet afzonderlijk beoordeeld. In zijn grote areaal is hij niet zeldzaam en er zijn geen tekenen van een sterke achteruitgang. In het gidsgebied is de stand klein en plaatselijk; in Koeweit is de soort pas sinds kort gevestigd.
Wetenschappelijke naam
Argya huttoni | (Blyth, 1847) (GBIF: Turdoides huttoni)
Blyth beschreef de soort in 1847 als Malacocercus Huttoni; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Argya werd in 1831 ingevoerd door Lesson. Argya is door René Lesson gevormd naar Latijn argutus 'luidruchtig'. huttoni eert Thomas Hutton (1807–1874), Brits officier en natuuronderzoeker in India en Afghanistan. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Kandahar in Afghanistan.