Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Vlekkapmiervireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Vlekkapmiervireo | Dysithamnus puncticeps
Spot-crowned Antvireo | Batarito coronipunteado
De vlekkapmiervireo is een kleine, gedrongen miervogel van vochtig laagland- en heuvelbos in het zuiden van Midden-Amerika. Het mannetje heeft een zwarte kruin met witte stippen, het vrouwtje een roodbruine kruin. Hij leeft in de onderlaag en loopt mee met gemengde groepen vogels. In het gidsgebied komt hij voor van het zuidoosten van Costa Rica tot het oosten van Panama.
Geluid
Een versnellende reeks korte tonen, vergelijkbaar met de zang van de bosmiervireo.
Opname: rudy gelis — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
11 cm, gedrongen, met een vrij dikke, licht gehaakte snavel en een korte staart. Mannetje kruin zwart met fijne witte stippen, bovenzijde grijs met olijftint, vleugels donker met twee rijen witte puntjes; onderzijde witachtig met fijne grijze streepjes op de borst en een okerkleurige tint op de buik. Vrouwtje kruin roodbruin, bovenzijde olijfbruin, vleugels met okerkleurige puntjes, onderzijde okerkleurig met vage strepen op de borst.
Verwarringssoorten
De streepkapmiervireo Dysithamnus striaticeps (verder naar het noordwesten) heeft een gestreepte in plaats van gestippelde kruin en duidelijker strepen op de borst. De bosmiervireo Dysithamnus mentalis heeft een effen kruin, een donkere wangvlek en geen strepen op de borst.
Leefgebied
Onderlaag en middenlaag van vochtig, altijdgroen laaglandbos en heuvelbos, van het laagland tot ongeveer 1000 m. Zoekt rustig insecten van bladeren en takjes, meestal in paren en vaak in gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Caribische kant van het zuidoosten van Costa Rica en Panama; in het oosten van Panama ook aan de Pacifische kant, onder meer in Darién. Buiten het gidsgebied in het westen van Colombia en het noordwesten van Ecuador.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Te vinden in gemengde groepen in de onderlaag van vochtig bos in Panama, bijvoorbeeld in het bos langs de weg van El Llano naar Cartí en in Darién.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen in aaneengesloten bos, maar gevoelig voor ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Dysithamnus puncticeps | Salvin, 1866
Salvin beschreef de soort in 1866 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Dysithamnus werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. Dysithamnus is Grieks, van duō 'induiken' en thamnos 'struik', naar het leven in dicht struikgewas. puncticeps is Latijn, van punctum 'stip' en -ceps 'kop', naar de gestippelde kruin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Veraguas, Caribisch laagland van Panama.