Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Streepkapmiervireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Streepkapmiervireo | Dysithamnus striaticeps
Streak-crowned Antvireo | Batarito pechirrayado
De streepkapmiervireo is een kleine, gedrongen miervogel van de Caribische kant van het zuidelijk deel van Midden-Amerika. Beide geslachten hebben een gestreepte kruin en een gestreepte borst. Hij leeft in de onderlaag van vochtig laagland- en heuvelbos en loopt mee met gemengde groepen vogels. In het gidsgebied komt hij voor van het oosten van Honduras tot Costa Rica en mogelijk het uiterste westen van Panama.
Geluid
Een versnellende reeks korte, wat nasale tonen, vergelijkbaar met de zang van de bosmiervireo.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
11 cm, gedrongen, met een vrij dikke, licht gehaakte snavel en een korte staart. Mannetje kruin zwart met grijze strepen, bovenzijde grijs met olijftint, vleugels donker met twee rijen witte puntjes; onderzijde witachtig met duidelijke grijze strepen op keel en borst. Vrouwtje kruin roodbruin met zwarte strepen, bovenzijde olijfbruin, onderzijde lichtgeel tot okerkleurig met donkere strepen op de borst.
Verwarringssoorten
De vlekkapmiervireo Dysithamnus puncticeps vervangt hem verder naar het zuidoosten; het mannetje heeft een kruin met witte stippen in plaats van strepen en minder duidelijke strepen op de borst. De bosmiervireo Dysithamnus mentalis heeft een effen kruin en geen strepen op de borst.
Leefgebied
Onderlaag en middenlaag van vochtig, altijdgroen laaglandbos en heuvelbos aan de Caribische kant, van het laagland tot ongeveer 900 m. Zoekt rustig insecten van bladeren en takjes, meestal in paren en vaak in gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Caribische kant van het oosten van Honduras, Nicaragua en Costa Rica; mogelijk tot in het uiterste westen van Panama (Bocas del Toro). Endemisch voor het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Te vinden in gemengde groepen in de onderlaag van vochtig bos aan de Caribische kant van Costa Rica, bijvoorbeeld bij La Selva.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Klein verspreidingsgebied in het Caribische laagland, waar veel bos is omgezet in landbouwgrond en plantages.
Wetenschappelijke naam
Dysithamnus striaticeps | Lawrence, 1865
Lawrence beschreef de soort in 1865 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Dysithamnus werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. Dysithamnus is Grieks, van duō 'induiken' en thamnos 'struik', naar het leven in dicht struikgewas. striaticeps is Latijn, van striatus 'gestreept' en -ceps 'kop', naar de gestreepte kruin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Angostura, Costa Rica.