Sykes' nachtzwaluw | Caprimulgus mahrattensis

Geluid

De zang is een lange, gelijkmatige, zachte ratel, tjurrrrrr, lager en egaler dan die van de nachtzwaluw; de roep een kort tsjuk. Dwaalgasten in de winter zijn meestal stil.

Herkenning

Klein en vrij kortstaartig, licht zandgrijs met fijne kriebeltekening, een kruin met smalle donkere streepjes, een bleke bufkleurige kraag en weinig contrast op de bovendelen. Het mannetje heeft grote witte vlekken op de vier buitenste handpennen en brede witte staarthoeken; bij het vrouwtje zijn de vleugelvlekken bleker en kleiner en de staarthoeken bufkleurig. In rust is hij nauwelijks van de Egyptische nachtzwaluw te onderscheiden; voor een zekere determinatie zijn vluchtbeelden of foto's van gespreide vleugel en staart nodig.

Verwarrings­soorten

De Egyptische nachtzwaluw (Caprimulgus aegyptius) is groter en langer van vleugel en staart, met slechts kleine, doffe witte vlekken in de vleugel en vrijwel geen witte staarthoeken. De nachtzwaluw (Caprimulgus europaeus), van de oostelijke ondersoorten soms bleek, is groter en heeft een donkere schouderstreep. De Nubische nachtzwaluw (Caprimulgus nubicus) is warmer van kleur met een roestige nekband.

Leefgebied

In zijn broedgebied droge, open vlakten met verspreide struiken, akkerranden en droge rivierbeddingen. De dwaalgasten in Arabië werden gevonden in oases en aan de rand van wadi's met struiken en palmen.

Verspreiding en trek

Bekend van een handvol gevallen in het oosten van het Arabisch Schiereiland: in de Verenigde Arabische Emiraten (gevallen sinds ten minste 2001; de vijfde in december 2021 bij Wadi Wurayah) en in Oman (de eerste in december 2016 in de oase van Muntasar, daarna nog enkele). Elders in het gebied niet zeker vastgesteld. Daarbuiten broedt hij in Pakistan (Sindh, Beloetsjistan) en Noordwest-India en trekt hij 's winters naar het midden en westen van India.

Hoe en wanneer kijken

Kans maak je vooral in de wintermaanden in de oases van de Omaanse binnenlanden, zoals Muntasar, en in de wadi's van het Hajargebergte, waar overdag rustende nachtzwaluwen soms bij toeval opvliegen. Fotografeer bij een melding vleugel en staart in vlucht.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd en in zijn kerngebied vrij algemeen. Als dwaalgast speelt hij in het gebied geen rol van betekenis; de gevallen in Oman en de Emiraten worden door de nationale zeldzaamhedencommissies beoordeeld.

Wetenschappelijke naam

Caprimulgus mahrattensis | Sykes, 1832

Sykes beschreef de soort in 1832 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Caprimulgus werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. Caprimulgus is Latijn, van capra 'geit' en mulgere 'melken', naar het oude volksgeloof dat nachtzwaluwen 's nachts geiten leegzogen. mahrattensis verwijst naar het land van de Marathi (Mahratta) in West-India. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Maharashtra in India.