Alle soorten › Zangvogels › Muggenvangers › Witteugelmuggenvanger
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Witteugelmuggenvanger | Polioptila albiloris
White-lored Gnatcatcher | Perlita pispirria
De witteugelmuggenvanger is een blauwgrijze muggenvanger van droog bos en struikgewas aan de Pacifische kant van Mexico en Midden-Amerika. Het mannetje heeft in de broedtijd een zwarte kap tot onder het oog; buiten de broedtijd valt de witte teugel op. De soort komt alleen in het gidsgebied voor.
Geluid
Nasale, miauwende roepjes en een korte, kwetterende reeks tjirpende tonen.
Opname: Max Noack — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, met een lange staart. Bovendelen blauwgrijs, onderdelen wit. Het mannetje heeft in de broedtijd een glanzend zwarte kap die het oog omsluit, zonder witte wenkbrauwstreep. Buiten de broedtijd en bij het vrouwtje is de kruin grijs, met een witte teugel en een smalle zwarte streep boven het oog. Staart lang, zwart met wit langs de buitenste veren. Snavel kort en dun.
Verwarringssoorten
De witbrauwmuggenvanger Polioptila bilineata heeft bij het mannetje een zwarte kruin met daaronder een witte wenkbrauwstreep en leeft meer in vochtig bos. De blauwgrijze muggenvanger Polioptila caerulea, die in de winter in het noorden van het verspreidingsgebied voorkomt, heeft een volledige witte oogring en geen zwarte kap. De zwartkapmuggenvanger Polioptila nigriceps leeft verder noordelijk.
Leefgebied
Droog loofbos, doornstruweel, droog struikgewas en oeverbos in het laagland, ook in de droge binnendalen. Zoekt tussen de bladeren naar kleine insecten en spinnen, vaak in paren en in gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Pacifische kant van het zuidwesten van Mexico door Chiapas, Guatemala, El Salvador, Honduras en Nicaragua tot het noordwesten van Costa Rica; daarnaast in droge binnendalen van Guatemala en Honduras. Komt buiten het gidsgebied niet voor. De vogels van het noorden van het schiereiland Yucatán worden nu als aparte soort, de yucatánmuggenvanger, behandeld.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Algemeen in het droge bos van Guanacaste in Costa Rica en langs de Pacifische kust van Nicaragua en El Salvador; let op de nasale roepjes in de struiken.
Staat van instandhouding
Niet apart door de IUCN beoordeeld na de afsplitsing van de yucatánmuggenvanger; als onderdeel van de vroegere, ruimer opgevatte soort niet bedreigd. Vrij algemeen in droog bos en struikgewas, maar droog bos is aan de Pacifische kant op veel plaatsen sterk teruggedrongen.
Wetenschappelijke naam
Polioptila albiloris | Sclater & Salvin, 1860
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1860 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Polioptila werd in 1855 ingevoerd door Sclater. Polioptila is Grieks, van polios 'grijs' en ptilon 'veer': 'grijsgeveerd'. albiloris is Latijn, van albus 'wit' en lorum 'teugel', naar de witte teugel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit het Motaguadal, Zacapa, Guatemala.