Alle soorten › Zangvogels › Kardinaalachtigen › Rozekeeltangare

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Rozekeeltangare | Piranga roseogularis

Rose-throated Tanager | Tángara yucateca

De rozekeeltangare is een grijze tangare met roze tot rode accenten, die vrijwel alleen op het schiereiland Yucatán en direct ten zuiden daarvan voorkomt. Hij leeft in de dichte onderlaag en middenlaag van droog en halfgroenblijvend bos en houdt zich vaak verborgen. In het gidsgebied is hij beperkt tot het zuidoosten van Mexico, het noorden van Guatemala en Belize.

Rozekeeltangare (Piranga roseogularis)
Foto: Juan Cruzado Cortés — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een korte reeks heldere, fluitende noten, zoals tsjoewie tsjoewie tsjoewie. De roep is een nasaal, wat schurend tsjeh of tsjeh-eh.

Luister: ZangXC470281

Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto

Herkenning

15–17 cm. Slanke tangare met een vrij lange staart en een grijze snavel. Het mannetje is grijs van boven en lichtgrijs van onderen, met een rozerode kruin, een roze keel, rode vleugelranden en een rode staart; de onderstaartdekveren zijn roze. Om het oog een smalle, onderbroken witte ring. Het vrouwtje heeft hetzelfde patroon, maar kruin, keel, vleugelranden en staart zijn olijfgeel in plaats van rood.

Verwarrings­soorten

Mannetjes van de rode miertangare Habia rubica en de roodkeelmiertangare Driophlox fuscicauda zijn egaal dof roodbruin, zonder grijze rug en borst. Vrouwtjes van de zomertangare Piranga rubra zijn geheel geelachtig, zonder grijs lichaam.

Leefgebied

Onderlaag, middenlaag en randen van seizoensgebonden droog en halfgroenblijvend bos en dicht struweel op kalkgrond, ook hoog secundair bos, in het laagland. Zoekt insecten en vruchten in dichte begroeiing, meestal in paren, soms met gemengde groepen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Endemisch in het gidsgebied: het schiereiland Yucatán in Campeche, Yucatán en Quintana Roo, met het eiland Cozumel, en verder het noorden van Belize en het noorden van Guatemala (Petén). Komt buiten dit gebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Het snelst te vinden op de zang vanuit dicht bos, bijvoorbeeld langs de toegangsweg van Calakmul in Campeche. De vogels blijven vaak in de schaduw onder het bladerdak.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd (LC). Plaatselijk vrij algemeen binnen het kleine verspreidingsgebied; gevoelig voor kap en branden in het droge bos van Yucatán.

Wetenschappelijke naam

Piranga roseogularis | Cabot, 1846

Cabot beschreef de soort in 1846 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Piranga werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Piranga komt van het Tupi tijepiranga, de naam van een niet nader bekend vogeltje. roseogularis is Latijn, van roseus 'rozerood' en gula 'keel', naar de roze keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit tussen Chemax (Yucatán) en Yalahau (Quintana Roo), Mexico.