Alle soorten › Zangvogels › Kardinaalachtigen › Rode kardinaal

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Rode kardinaal | Cardinalis cardinalis

Northern Cardinal | Cardenal rojo

De rode kardinaal is een middelgrote zangvogel met een spitse kuif, een dikke rode snavel en een zwart gezicht; het mannetje is helemaal rood, het vrouwtje grotendeels bruin. In het gidsgebied leeft hij in struikgewas, droogbos en tuinen in een groot deel van Mexico en het noorden van Midden-Amerika.

Rode kardinaal (Cardinalis cardinalis)
Foto: Rhododendrites — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een luide reeks heldere, fluitende noten, vaak in versnellende of dalende reeksen, zoals tjoe-tjoe-tjoe-tjie tjie tjie of wiet wiet wiet. Beide geslachten zingen. De roep is een scherp, metaalachtig tsjip.

Luister: ZangXC1146762

Opname: Rory Nefdt — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

21–23 cm. Langstaartige zangvogel met een spitse kuif en een dikke, kegelvormige rode tot oranjerode snavel. Het mannetje is helder rood, op rug en vleugels doffer, met een zwart masker rond de snavelbasis tot op de kin. Het vrouwtje is warm grijsbruin met een rode tint op kuif, vleugels en staart, een donker gezicht en dezelfde rode snavel. Jonge vogels lijken op het vrouwtje maar hebben een donkere snavel.

Verwarrings­soorten

De grijze kardinaal Cardinalis sinuatus is grijs met rood in gezicht, kuif en op de buik en heeft een korte, sterk gebogen gele snavel. De zomertangare Piranga rubra en de bloedtangare Piranga bidentata hebben geen kuif en geen zwart in het gezicht, en een slankere snavel.

Leefgebied

Dicht struikgewas, doornstruweel, droog en halfgroenblijvend seizoensbos, oeverbos, bosranden en begroeide woestijnwasjes, ook tuinen, parken en dorpen; van zeeniveau tot ongeveer 2000 m. Zoekt op de grond en laag in struiken naar zaden, vruchten en insecten.

Verspreiding en trek

In Mexico op het schiereiland Baja California (zuidelijk deel), in Sonora en Sinaloa, en aan de oostkant van Coahuila, Nuevo León en Tamaulipas zuidwaarts via Veracruz en Tabasco tot het schiereiland Yucatán; verder in het noorden van Belize en het noorden van Guatemala. Buiten het gidsgebied in het oosten en midden van de Verenigde Staten en het zuidoosten van Canada.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Vrijwel overal in het noorden van het schiereiland Yucatán te zien in struikgewas en tuinen, bijvoorbeeld rond Mérida en bij Río Lagartos. De luide, fluitende zang verraadt de vogel vaak al van ver.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd (LC). Algemeen en wijdverbreid; profiteert plaatselijk van tuinen en halfopen cultuurland. De vogel wordt soms gevangen als kooivogel.

Wetenschappelijke naam

Cardinalis cardinalis | (Linnaeus, 1758)

Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Loxia cardinalis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cardinalis werd in 1838 ingevoerd door Bonaparte. Cardinalis is Latijn voor 'kardinaal', naar het rode verenkleed dat aan het purperrode gewaad van een kardinaal doet denken. cardinalis is Latijn voor 'kardinaal', naar het rode verenkleed dat aan het gewaad van een kardinaal doet denken. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit South Carolina, Verenigde Staten.