Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Mexicaanse bosnimf
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Nachtzwaluwen en gierzwaluwen Strisores
Mexicaanse bosnimf | Eupherusa ridgwayi
Mexican Woodnymph | Ninfa mexicana
De Mexicaanse bosnimf is een kolibrie die alleen in het westen van Mexico voorkomt, in Nayarit, Jalisco en Colima. Het mannetje is groen, met een indigoblauwe kruin en een gevorkte, blauwzwarte staart. De soort werd vroeger in het geslacht Thalurania geplaatst, bij de kroonbosnimf, maar is nauwer verwant aan de andere soorten van Eupherusa.
Geluid
Een onregelmatige reeks van twee tot vier snelle tonen, en als roep een vloeiend geratel.
Opname: Richard E. Webster — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
9–10 cm, met een rechte zwarte snavel. Het mannetje is grotendeels groen, met een dofgroene borst, een indigoblauwe kruin en een gevorkte, blauwzwarte staart. Het vrouwtje is groen van boven, met donkerder vleugels en staart, een witte vlek achter het oog en lichtgrijze onderdelen met groene vlekken aan de zijkant van de borst; de kruin is groen.
Verwarringssoorten
De berylamazilia Saucerottia beryllina heeft roodbruin in de vleugels, een paarsbruine staart en een rode basis aan de ondersnavel. Mannetjes van de goudkruinsmaragdkolibrie Cynanthus auriceps en de breedsnavelkolibrie Cynanthus latirostris hebben een rode snavel met een donkere punt; de breedsnavelkolibrie heeft bovendien een blauwe keel. De violetkapamazilia Ramosomyia violiceps heeft witte onderdelen en een rode snavel.
Leefgebied
Vochtig bos in ravijnen en op voetheuvels, bosranden, open bos en plaatselijk koffieplantages, ongeveer tussen 250 en 1200 m. Foerageert in de ondergroei en de middelste lagen bij bloemen van struiken en epifyten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor het gidsgebied en voor Mexico. Alleen op de Pacifische helling in het westen, in Nayarit, Jalisco en Colima, vooral in de bergen rond Tepic en San Blas en ten zuiden van Puerto Vallarta.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In de Sierra de San Juan bij Tepic, onder meer rond La Noria en El Cuarenteño, en langs de weg van La Palma naar Tecuitata bij San Blas; ook in de botanische tuin van Vallarta ten zuiden van Puerto Vallarta.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. Het verspreidingsgebied is klein en het bos in het westen van Mexico verdwijnt door kap en ontginning. De soort is afhankelijk van vochtig bos in ravijnen en op de hellingen.
Wetenschappelijke naam
Eupherusa ridgwayi | (Nelson, 1900)
Nelson beschreef de soort in 1900 als Thalurania ridgwayi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Eupherusa werd in 1857 ingevoerd door Gould. Eupherusa is Grieks, van eu 'goed, fraai' en pherousa 'dragend' (van pherō 'dragen'): 'die (iets) fraai draagt', vermoedelijk naar de opvallend getekende staart. ridgwayi eert de Amerikaanse ornitholoog Robert Ridgway (1850–1929), conservator vogels van het Smithsonian. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit San Sebastián, Jalisco, Mexico.