Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Grootpootstruikgors
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Grootpootstruikgors | Pezopetes capitalis
Large-footed Finch | Cerquero patigrande
De grootpootstruikgors is een grote, gedrongen struikgors van het hooggebergte van Costa Rica en het westen van Panama. Hij leeft op de grond in dicht bamboestruikgewas en bosranden en woelt de strooisellaag om door met beide poten tegelijk naar achteren te krabben. De soort komt alleen in het gidsgebied voor.
Geluid
De roep is een hoog, dun tsiet. De zang is een gevarieerde reeks heldere fluittonen en korte trillers, vaak in de schemering vanuit dichte begroeiing.
Opname: Daniel Lane — CC BY-NC-SA 3.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
19–21 cm. Groot en zwaargebouwd, met lange, krachtige donkere poten en grote voeten. Voorhoofd, gezicht en keel zwart; kruin en nek grijs. Bovendelen olijfgroen, vleugels en staart donker olijf. Onderdelen olijfgrijs met een gelige tint, flanken en onderstaartdekveren warm olijfbruin. Snavel kegelvormig en zwart, oog donker. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met donkere strepen op de onderdelen.
Verwarringssoorten
De geeldijstruikgors Atlapetes tibialis leeft in hetzelfde gebergte maar is kleiner en slanker, overwegend leigrijs tot zwartachtig, met gele dijen. De bruinkapstruikgors Arremon brunneinucha heeft een kastanjebruine kruin en een witte keel. De costaricaanse struikgors Arremon costaricensis heeft een zwarte kop met grijze strepen en een witte keel. De vulkaanjunco Junco vulcani van de hoogste toppen is kleiner, grijsbruin, met een roze snavel en geel oog.
Leefgebied
Ondergroei van eikenbos en bergregenwoud boven ongeveer 2150 m, vooral dichte bamboe (Chusquea), bosranden, ruige open plekken en struikgewas aan de rand van de páramo tot ongeveer 3400 m. Zoekt op de grond naar zaden, insecten en kleine vruchten. Het nest is een komvormig bouwsel laag in dicht struikgewas of bamboe.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor het gidsgebied: hooggebergte van Costa Rica (Cordillera Central en Cordillera de Talamanca) en het aangrenzende westen van Panama (Chiriquí, tot op de Volcán Barú).
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het best te vinden langs de randen van bamboe en struikgewas op de Cerro de la Muerte in Costa Rica, vooral vroeg in de ochtend, wanneer hij aan wegranden en op open plekken uit de dekking komt; het geritsel van krabbende vogels in het strooisel verraadt hem vaak.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Klein verspreidingsgebied, maar plaatselijk vrij algemeen en grotendeels binnen beschermde gebieden.
Wetenschappelijke naam
Pezopetes capitalis | Cabanis, 1861
Cabanis beschreef de soort in 1861 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Pezopetes voerde hij in datzelfde werk in. Pezopetes is Grieks, van pezos 'te voet' en petēs 'vlieger': een vogel die vooral over de grond loopt en scharrelt. capitalis is Latijn voor 'van de kop', van caput 'kop', naar de opvallend getekende kop met zwarte zijkanten en roestbruine kruin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Costa Rica.