Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Cassins gors
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Cassins gors | Peucaea cassinii
Cassin's Sparrow | Zacatonero de Cassin
De cassins gors is een grijsbruine Peucaea-gors van droog grasland met struiken. Hij valt vooral op door zijn zangvlucht: het mannetje stijgt van een struik op en zingt al zwevend en dalend. In het gidsgebied leeft hij in het noorden van Mexico.
Geluid
De zang bestaat uit twee korte, zachte tonen, een lange, heldere triller en twee lagere slottonen, zoiets als ti ti tsiiiiiiii tjee tjee, vaak in de zangvlucht. Roept een zacht tsip.
Opname: Ken Hall — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
13–15 cm. Grijsbruin, met een vrij lange, afgeronde staart en een forse snavel. Kruin fijn gestreept; rug grijs met op elke veer een donkere vlek en een lichte rand, wat een geschubd patroon geeft. Gezicht vaal grijs met een zwakke wenkbrauwstreep en een dunne donkere baardstreep. Onderdelen vaal grijswit, met fijne donkere strepen op de achterflanken. De middelste staartpennen zijn fijn dwars gebandeerd, de buitenste hebben lichte punten die in de vlucht zichtbaar zijn. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De botteri's gors Peucaea botterii is bruiner, met een roestbruin gestreepte rug zonder schubbenpatroon, ongestreepte flanken en een staart zonder lichte punten; hij heeft geen zangvlucht. De sprinkhaangors Ammodramus savannarum is kleiner en heeft een korte staart en een okergeel gezicht. De brewers gors Spizella breweri is kleiner en slanker, met een kleine snavel en een gestreepte, bruine rug.
Leefgebied
Droog grasland en halfwoestijngrasland met verspreide struiken, mesquite, yucca en cactussen. Houdt zich in de winter verborgen in het gras en wordt dan zelden gezien. Eet insecten in het broedseizoen en zaden in de winter.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Broedt in het zuidwesten en midden van de Verenigde Staten, van de zuidelijke Great Plains tot Arizona en Texas, en in het noorden van Mexico. In het gidsgebied vooral in Chihuahua, Coahuila, Nuevo León en Durango; in de winter ook zuidelijker op het centrale plateau en westelijk tot Sonora.
- Jaarrond
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In de broedtijd, vooral na de eerste regens, het best te vinden aan de zangvlucht boven grasland met struiken. Het aantal broedvogels wisselt sterk van jaar tot jaar, afhankelijk van de regenval.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Nog talrijk, maar op lange termijn afnemend door het omzetten van grasland in akkerland, overbegrazing en het dichtgroeien van grasland met struiken.
Wetenschappelijke naam
Peucaea cassinii | (Woodhouse, 1852)
Woodhouse beschreef de soort in 1852 als Zonotrichia cassinii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Peucaea werd in 1839 ingevoerd door Audubon. Peucaea is Grieks, van peukē 'pijnboom'; Audubon noemde de typesoort de 'Pinewood-Finch', naar de dennenbossen waarin die leeft. cassinii eert de Amerikaanse ornitholoog John Cassin (1813–1869) van de Academy of Natural Sciences in Philadelphia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit bij San Antonio, Texas, VS.