Alle soorten › Stormvogelachtigen › Noordelijke stormvogeltjes › Californisch stormvogeltje
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Keerkringvogels en watervogels Phaethoquornithes › Water- en moerasvogels Aequornithes
Californisch stormvogeltje | Hydrobates homochroa
Ashy Storm Petrel | Paíño ceniciento
Het californisch stormvogeltje is een middelgroot, egaal grijsbruin stormvogeltje zonder witte stuit, dat bijna alleen in de koele Californiastroom voorkomt. Het grootste deel van de kleine wereldpopulatie broedt op eilanden voor Californië. In het gidsgebied is het beperkt tot het uiterste noordwesten, waar enkele kleine kolonies op eilandjes voor het noorden van Baja California liggen.
Geluid
Op zee stil. Aan de kolonie, die alleen 's nachts wordt bezocht, klinkt uit de rotsspleten een zacht, hees snorren en kwetteren.
Opname: Matthew L. Brady — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
18–20 cm. Een middelgroot stormvogeltje met vrij korte, afgeronde vleugels en een lange, matig gevorkte staart. Het verenkleed is egaal donker grijsbruin, iets grijzer en minder zwart dan bij de andere donkere soorten, zonder lichte stuit. De lichte band over de bovenvleugel is vaag; aan de onderkant van de vleugel is een lichte streep over de dekveren te zien. Mannetje, vrouwtje en jonge vogels zijn gelijk. De vlucht is fladderend en vrij recht, met ondiepe slagen waarbij de vleugels nauwelijks boven het lichaam uitkomen.
Verwarringssoorten
Het zwart stormvogeltje Hydrobates melania is groter en zwarter, met langere vleugels, een diepere vork in de staart en trage, diepe slagen; het mist de lichte ondervleugelstreep. Het dwergstormvogeltje Hydrobates microsoma is veel kleiner, met een korte, wigvormige staart. Donkerstuitige vaal stormvogeltjes Hydrobates leucorhous en townsends stormvogeltjes Hydrobates socorroensis hebben een duidelijkere lichte bovenvleugelband en langere, geknikte vleugels, en vliegen springeriger.
Leefgebied
Koel water van het continentaal plat en de rand daarvan, vooral in gebieden met opwelling. Zoekt al vliegend kleine kreeftachtigen, vislarven en inktvisjes van het wateroppervlak. Broedt in rotsspleten, zeegrotten en tussen rotsblokken op kleine eilanden.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Broedt vooral op eilanden voor Californië, van het noorden van de staat tot de Channel Islands. In het gidsgebied alleen in kleine aantallen op eilandjes voor het noorden van Baja California, zuidelijk tot Isla Todos Santos. Trekt nauwelijks en blijft het hele jaar in de Californiastroom; in het gidsgebied is het alleen te verwachten in de koele wateren voor het noordwesten van Baja California. Waarnemingen in het gidsgebied zijn schaars, en de huidige omvang van de Mexicaanse kolonies is slecht bekend.
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Alleen op boottochten in de koele wateren voor het noordwesten van Baja California, bijvoorbeeld rond de eilandjes voor Ensenada, en zelfs daar zeldzaam. Let op de grijsbruine kleur, de lichte ondervleugelstreep en de ondiepe, fladderende vlucht.
Staat van instandhouding
Bedreigd. De wereldpopulatie is klein en geconcentreerd op enkele eilanden, waar de aantallen zijn afgenomen. Bedreigingen zijn predatie door meeuwen, uilen en geïntroduceerde muizen en katten, kunstlicht, olievervuiling en verstoring van de broedplaatsen.
Wetenschappelijke naam
Hydrobates homochroa | (Coues, 1864)
Coues beschreef de soort in 1864 als Cymochorea homochroa; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Hydrobates werd in 1822 ingevoerd door Boie. Hydrobates is Grieks, van hudro- 'water' en batēs 'loper': 'waterloper'. homochroa is Grieks homokhroos 'eenkleurig', van homos 'gelijk' en khroa 'kleur', naar het effen grijsbruine verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Farallon-eilanden, Californië.