Alle soorten › Zangvogels › Kardinaalachtigen › Bloedtangare

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Bloedtangare | Piranga bidentata

Flame-colored Tanager | Tángara dorso rayado

De bloedtangare is een vrij grote tangare van bergbos, met een gestreepte rug en witte vleugelstrepen. Het mannetje is vlammend oranjerood tot rood, het vrouwtje geel. In het gidsgebied leeft hij in de bergen van Mexico en Midden-Amerika tot in het westen van Panama.

Bloedtangare (Piranga bidentata)
Foto: Anthony Batista — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De roep is een rollend prrrek of proe-dik. De zang is een reeks hese, merelachtige frasen, vaak vanaf een hoge tak.

Luister: RoepXC1002336

Opname: Stephan Risch — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

18–20 cm. Forse tangare met een donkergrijze snavel. Het mannetje is oranjerood tot scharlakenrood, in het westen van Mexico meer oranje, met een donkere rand achter de wang, een zwart gestreepte rug, zwarte vleugels met twee witte vleugelstrepen en witte vlekken op de tertials, en een zwarte staart met witte hoeken. Het vrouwtje heeft hetzelfde patroon, maar is olijfgeel van boven en geel van onderen.

Verwarrings­soorten

De louisianatangare Piranga ludoviciana heeft een ongestreepte rug, een gele bovenste vleugelstreep en geen witte staarthoeken. De witvleugeltangare Piranga leucoptera is veel kleiner, met een ongestreepte rug. De zomertangare Piranga rubra en de levertangare Piranga flava hebben geen vleugelstrepen.

Leefgebied

Pijn-eikenbos, eikenbos, nevelwoud en bergregenwoud, vooral in randen, open plekken en halfopen terrein met hoge bomen, van ongeveer 1000 tot 3000 m. Zoekt in de middenlaag en de kruinen naar insecten en vruchten, vaak in paren of met gemengde groepen.

Verspreiding en trek

In Mexico in de Sierra Madre Occidental vanaf Sonora en Chihuahua, in de Sierra Madre Oriental vanaf Nuevo León, en verder in de bergen van het midden en zuiden tot in Oaxaca en Chiapas; verder door Guatemala, El Salvador, Honduras en Nicaragua, en in de hooglanden van Costa Rica en het westen van Panama. Buiten het gidsgebied een zeldzame broedvogel in het zuidwesten van de Verenigde Staten.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In Costa Rica algemeen in de bergen rond San Gerardo de Dota en aan de Cerro de la Muerte, in Mexico in pijn-eikenbos van de Sierra Madre. Zit vaak open op een kale tak aan de bosrand.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd (LC). Vrij algemeen in bergbos en halfopen terrein met bomen; verdraagt enige verstoring van het bos.

Wetenschappelijke naam

Piranga bidentata | Swainson, 1827

Swainson beschreef de soort in 1827 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Piranga werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Piranga komt van het Tupi tijepiranga, de naam van een niet nader bekend vogeltje. bidentata is Latijn voor 'tweetandig', naar de twee tandjes aan de snijrand van de bovensnavel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Temascaltepec, Mexico.