Amerikaanse fregatvogel | Fregata magnificens

Geluid

Op zee stil. In de kolonie trommelen mannetjes met de opgeblazen keelzak een hol, ratelend drrrrr en klepperen beide seksen met de snavel.

Herkenning

89–114 cm, met een spanwijdte van ruim twee meter; een groot deel van de lengte is staart. De snavel is lang en aan de punt gehaakt, de poten zijn kort en donker. Het mannetje is geheel zwart, met purperen glans op kop en mantel, en heeft een rode keelzak die in de balts tot een grote ballon wordt opgeblazen en daarbuiten als een rode vlek op de keel zichtbaar is. Het vrouwtje is zwartbruin met een zwarte kop en keel, een witte borst die zijdelings tot in de oksels reikt, en een lichtbruine band over de bovenvleugel; de oogring is blauw. Jonge vogels hebben een witte kop, hals en buik; het wit wordt geleidelijk donkerder en het onvolwassen kleed duurt enkele jaren.

Verwarrings­soorten

De grote fregatvogel Fregata minor, die vooral rond de eilanden ver in de Stille Oceaan leeft, is iets kleiner; het mannetje heeft groene in plaats van purperen glans, een lichtbruine vleugelband en roodachtige poten, het vrouwtje een grijswitte keel en een roze tot rode oogring, en jonge vogels een roestig getinte kop. Op afstand kan een zwevende fregatvogel aan een kalkoengier Cathartes aura of een zwaluwstaartwouw Elanoides forficatus doen denken, maar de eerste heeft brede vleugels en een korte staart en de tweede een witte kop en onderzijde.

Leefgebied

Kustwater, baaien, lagunes, havens en open zee in de buurt van land. Slaapt en broedt in kolonies in mangrove en laag struweel op eilandjes en cays. Voedt zich met vliegende vissen, inktvis en ander voedsel dat aan het oppervlak wordt gepakt, met visafval in havens en bij vissersboten, en door genten, pelikanen en sterns achterna te zitten tot ze hun buit lossen.

Verspreiding en trek

Jaarrond langs beide kusten van het hele gidsgebied, van Baja California en de Golf van Californië tot Panama en van Tamaulipas tot de Caribische kust van Panama. Broedkolonies liggen onder meer op Isla Isabel voor Nayarit, op eilanden in de Golf van Californië en in de Bahía Magdalena, op Isla Contoy voor Quintana Roo, op Half Moon Caye en Man-O-War Caye in Belize, op Isla Bolaños in Costa Rica en op eilanden in de Golf van Panama. Boven het binnenland zelden, soms na stormen. Buiten het gidsgebied langs de Atlantische en Pacifische kust van Amerika, van Florida tot Brazilië en tot Ecuador, in het Caribisch gebied en op de Galápagoseilanden, met een kleine restpopulatie op de Kaapverdische Eilanden.

• Jaarrond
• donker = kerngebied, licht = dun verspreid

Hoe en wanneer kijken

Boven vrijwel elke haven en elk visstrand hangen fregatvogels. Isla Isabel en Man-O-War Caye zijn per boot te bezoeken; daar zijn de mannetjes met opgeblazen rode keelzakken van dichtbij in de kolonie te zien.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Kolonies zijn kwetsbaar voor verstoring, het kappen van mangrove, ingevoerde roofdieren en orkanen. Vogels raken ook verstrikt in vislijnen.

Wetenschappelijke naam

Fregata magnificens | Mathews, 1914

Mathews beschreef de soort in 1914 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Fregata werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. Fregata is afgeleid van het Franse frégate, 'fregat', een snel oorlogsschip — naar de snelle vlucht en de gewoonte andere zeevogels te beroven. magnificens is Latijn voor 'prachtig, groots' — naar het formaat en de indrukwekkende vlucht. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santa Fe (Barrington), Galápagos.