Flamingo's | Phoenicopteriformes

Flamingos | Flamencos

Zeer langbenige, langhalzige waadvogels van ondiep zout, brak of sterk alkalisch water, met zwemvliezen tussen de voortenen die hen op slappe modder houden en waarmee ze zo nodig zwemmen. De snavel is halverwege scherp naar beneden geknikt en van binnen bezet met rijen hoornplaatjes; de vogel houdt hem ondersteboven in het water en zeeft er zijn voedsel mee. Alles aan hun leefwijze is op grote aantallen ingesteld: ze foerageren, baltsen en broeden in dichte kolonies. In het binnenland van zuidelijk Afrika hangen ze volledig af van pannen die alleen na uitzonderlijke regens vollopen; kolonies komen daar met jaren tussenpauze tot stand, en tussendoor verplaatsen de vogels zich over honderden kilometers tussen zoutpannen, riviermondingen en kustlagunes. Het rood en roze in het verenkleed komt uit het voedsel en verbleekt zodra dat wegvalt.

Families in deze orde

Flamingo's | Phoenicopteridae2 soortenDe tong werkt als een zuiger die het water een paar keer per seconde door de snavel pompt, langs de rijen hoornplaatjes die als zeef dienen; hoe fijner die plaatjes staan, hoe kleiner het voedsel dat wordt binnengehouden. Op dat verschil berust de scheiding tussen de twee geslachten: de dieprode, zwaar gebogen en van binnen zeer fijn geplaatte snavel van de kleine flamingo zeeft blauwwieren en kiezelwieren van vlak onder het wateroppervlak, waarbij de vogel de kop nauwelijks onderdompelt, terwijl de grovere snavel van de grote flamingo pekelkreeftjes, wormen en zaad uit de bodem haalt, die met stampende passen wordt losgetrapt. Het nest is een afgeknotte kegel van opgeharkte modder met altijd één krijtwit ei; beide ouders voeden het jong wekenlang met een rode klierafscheiding uit de krop, ook als het al lang met duizenden andere jongen in een crèche over de pan loopt. Dat jong heeft eerst een rechte snavel, die pas in de loop van maanden zijn knik krijgt. In de vlucht zijn hals en poten kaarsrecht uitgestrekt en steken de zwarte slagpennen scherp af tegen de roze dekveren; groepen trekken vaak in de nacht en in lange, schuine linies.