Alle soorten › Zangvogels › Brilvogels › Indische brilvogel
Indische brilvogel | Zosterops palpebrosus
Indian White-Eye | Anteojitos indio
De Indische brilvogel is een kleine, gele brilvogel uit Zuid-Azië. In het gidsgebied leeft alleen een klein, geïsoleerd groepje in de mangroven van het eiland Mahawt aan de Omaanse kust van de Arabische Zee, honderden kilometers van het dichtstbijzijnde natuurlijke voorkomen; hoe de vogels daar gekomen zijn, is niet bekend.
Geluid
Een zacht, nasaal en wat klaaglijk dzii of tsjie, vaak herhaald door de groep; de zang is een snel, hoog en kwetterend gekabbel.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
10 cm. Klein en rondkoppig, met een fijne, licht gebogen donkere snavel. Bovendelen helder geelgroen, voorhoofd, keel en onderstaartdekveren heldergeel; borst en buik lichtgrijs tot grijswit. Rond het oog een brede, opvallende witte ring, aan de voorkant smal onderbroken, met een fijne zwarte teugelstreep onder en voor het oog. Vleugels en staart donker met groene randen. Geslachten gelijk; jonge vogels hebben een kleinere oogring.
Verwarringssoorten
De Abessijnse brilvogel (Zosterops abyssinicus) van de bergen van Zuidwest-Arabië en Dhofar en van de Saoedische Rode Zeemangroven lijkt sterk, maar heeft een valere, meer olijfgroene rug, een minder heldergele keel en een lichtere snavel; in de praktijk beslist de plaats, want de soorten komen niet samen voor. De Socotrabrilvogel (Zosterops socotranus) komt alleen op Socotra voor. Bladkoningen en tjiftjaffen missen de witte oogring; honingzuigers hebben een lange, sterk gebogen snavel.
Leefgebied
In het gidsgebied uitsluitend in mangrovebos (Avicennia), waar de vogels in kleine groepjes door het bladerdak trekken op zoek naar insecten en nectar. In het natuurlijke areaal in allerlei bos, tuinen en struweel.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de leefgebieden van Noord-Afrika en het Midden-Oosten.
Verspreiding en trek
Alleen als exoot of met onzekere herkomst; de soort komt van nature niet uit het gidsgebied. Oman: een kleine populatie in de mangroven van het eiland Mahawt aan de rand van de Golf van Masirah, sinds de ontdekking in 1999 bekend en kennelijk standhoudend; aangezien de soort in Arabië verder niet voorkomt, wordt aangenomen dat de vogels met schepen of door de mens zijn meegekomen, maar zeker is dat niet. Losse vogels elders in de Golfstaten zijn als ontsnapte kooivogels te beschouwen. Het natuurlijke areaal ligt buiten het gidsgebied: van Oost-Afghanistan en Pakistan door India, Sri Lanka, Nepal en Bangladesh tot Myanmar en Zuidwest-China.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De mangroven van Mahawt zijn alleen per boot vanaf de kust van Barr al Hikman bereikbaar. Luister in het bladerdak naar het zachte, nasale contactroepje van rondtrekkende groepjes.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In het gidsgebied een kleine, geïsoleerde populatie van onzekere herkomst, waarschijnlijk door de mens geïntroduceerd; kwetsbaar door het geringe aantal en het kleine leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Zosterops palpebrosus | (Temminck, 1824)
Temminck beschreef de soort in 1824 als Sylvia palpebrosa; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Zosterops werd in 1827 ingevoerd door Vigors & Horsfield. Zosterops komt van het Griekse zōstēr, 'gordel', en ōps, 'oog' — naar de witte oogring die de meeste brilvogels hebben. palpebrosus is Latijn voor 'met opvallende oogleden', van palpebra 'ooglid', naar de witte oogring. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bengalen in India en Bangladesh.