Alle soorten › Zangvogels › Zwaluwen › Zwartkapzwaluw

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Zwartkapzwaluw | Atticora pileata

Black-capped Swallow | Golondrina gorra negra

De zwartkapzwaluw is een kleine zwaluw van de hooglanden van het zuiden van Mexico en het noorden van Midden-Amerika, met een donkere kap, een witte onderzijde en zwarte onderstaartdekveren. Groepjes jagen boven open plekken in bergbos, boven akkers en dorpen en rusten op draden en kale takken. Het verspreidingsgebied ligt geheel binnen het gidsgebied.

Zwartkapzwaluw (Atticora pileata)
Foto: Dominic Sherony — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Dunne, zoemende tsjeew-roepjes en een zacht, piepend gekwetter.

Luister: ZangXC125554

Opname: Mike Nelson — CC BY-NC-SA 3.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

12–13 cm, met een duidelijk gevorkte staart. Kruin en kop zwartbruin, rug en vleugels donker grijsbruin. Keel wit met fijne donkere vlekjes aan de zijkanten, borst en buik wit, flanken bruinachtig. De onderstaartdekveren zijn zwartbruin en steken scherp af tegen de witte buik. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.

Verwarrings­soorten

De noord-amerikaanse ruwvleugelzwaluw Stelgidopteryx serripennis mist de donkere kap en heeft een bruinachtige keel en borst en witte onderstaartdekveren. De boomzwaluw Tachycineta bicolor en de groene zwaluw Tachycineta thalassina hebben glanzende bovendelen en witte onderstaartdekveren.

Leefgebied

Open plekken en randen van pijn-eikenbos en nevelwoud, bergweiden, akkers, ravijnen en dorpen in de hooglanden, meestal boven ongeveer 1500 m. Jaagt in de lucht op kleine vliegende insecten. Broedt in holen in oeverwallen en wegtaluds en in spleten in rotsen of gebouwen.

Verspreiding en trek

Hooglanden van Chiapas in het zuiden van Mexico, Guatemala, El Salvador en Honduras. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Komt vooral voor in de hooglanden van Guatemala en Chiapas, waar groepjes boven open plekken in pijn-eikenbos, boven akkers en langs bergwegen jagen.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Plaatselijk algemeen in de hooglanden; verdraagt open, door de mens gebruikt terrein zolang er geschikte nestplaatsen zijn.

Wetenschappelijke naam

Atticora pileata | Gould, 1858 (GBIF: Notiochelidon pileata)

Gould beschreef de soort in 1858 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Atticora werd in 1844 ingevoerd door Boie. Atticora komt van het Griekse Atthi kora, een dichterlijke bijnaam van de zwaluw: 'Attisch meisje', van Attikos 'Attisch, Atheens' en korē 'meisje', naar de mythe van Procne, dochter van de Atheense koning. pileata is Latijn voor 'met een kapje', van pileus 'vilten muts', naar de zwarte kap. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Guatemala.