Alle soorten › Zangvogels › Kraaiachtigen › Zilverkeelgaai
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Zilverkeelgaai | Cyanolyca argentigula
Silvery-throated Jay | Chara gorjiplateada
De zilverkeelgaai is een kleine, diepblauwe gaai met een zwart masker en een zilverwitte keel, die alleen in de hoge bergen van Costa Rica en het westen van Panama leeft. Groepjes trekken door het eikenbos en nevelwoud hoog in de Talamanca.
Geluid
Verschillende harde, nasale roepen en een droge ratel, waarmee groepjes contact houden.
Opname: Jorge Gabriel Campos — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
24–26 cm, inclusief de vrij lange staart. Verenkleed diep violetblauw. Voorhoofd en masker rond het oog zwart. Keel zilverwit tot lichtgrijs, scherp afgezet tegen het zwarte gezicht en de blauwe borst. Snavel en poten zwart. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De azuurkapgaai Cyanolyca cucullata heeft een zwarte keel en een lichtblauwe achterkruin en nek, en leeft meestal lager op de berghellingen. De bruine gaai Cyanocorax morio is veel groter, bruin en leeft vooral in lager, open terrein.
Leefgebied
Eikenbos, nevelwoud en bergregenwoud hoog in de bergen, ook bosranden en open plekken met hoge bomen. Zoekt in paren of kleine groepjes in de middelste en hogere lagen naar insecten, andere ongewervelden en vruchten, vaak samen met gemengde groepen andere vogels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
De Cordillera Central en de Cordillera de Talamanca in Costa Rica en de bergen van het westen van Panama in Chiriquí. Het verspreidingsgebied ligt geheel in het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Geregeld te zien rond de Cerro de la Muerte en in de vallei van San Gerardo de Dota in Costa Rica, vaak in groepjes die met andere bergvogels door het eikenbos trekken.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar ligt voor een groot deel in beschermd bergbos.
Wetenschappelijke naam
Cyanolyca argentigula | (Lawrence, 1875)
Lawrence beschreef de soort in 1875 als Cyanocitta argentigula; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cyanolyca werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. Cyanolyca is Grieks, van kuanos 'donkerblauw' en lukos, een kraaiachtige vogel (mogelijk de kauw) bij Aristoteles en Hesychius. argentigula is Latijn, van argentum 'zilver' en gula 'keel', naar de zilverwitte keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit bij Pico Blanco, Talamanca, Costa Rica.