Alle soorten › Zangvogels › Kraaiachtigen › Azuurkapgaai
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Azuurkapgaai | Cyanolyca cucullata
Azure-hooded Jay | Chara gorro azul
De azuurkapgaai is een donkerblauwe gaai met een zwart gezicht en een lichte, azuurblauwe kap over achterkruin en nek. Hij leeft in vochtig bergbos van het oosten van Mexico tot het westen van Panama en trekt in kleine, luidruchtige groepjes door het bos.
Geluid
Verschillende harde, nasale roepen en een droge ratel, waarmee groepjes contact houden; vaak het eerste teken van hun aanwezigheid.
Opname: George Wagner — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
28–31 cm, inclusief de lange staart. Voorhoofd, gezicht, keel en bovenborst zwart. Achterkruin en nek licht azuurblauw, aan de voorkant begrensd door een smalle witachtige lijn. Rug, vleugels, staart en onderdelen diep donkerblauw. Snavel en poten zwart. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De zwartkeeldwerggaai Cyanolyca pumilo (Chiapas tot Honduras) is kleiner en mist de lichtblauwe kap. De zilverkeelgaai Cyanolyca argentigula (Costa Rica en Panama) heeft een zilverwitte keel en leeft hoger in de bergen. De stellers gaai Cyanocitta stelleri heeft een opvallende kuif en leeft vooral in droger pijn-eikenbos.
Leefgebied
Vochtig nevelwoud, bergregenwoud en het hogere heuvelbos, vooral in bos met veel epifyten, ook bosranden. Zoekt in paren of kleine groepjes in de middelste en hogere lagen naar insecten, andere ongewervelden en vruchten, vaak samen met gemengde groepen andere vogels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Van de Sierra Madre Oriental in het oosten van Mexico en de bergen van Oaxaca en Chiapas door de hooglanden van Guatemala en Honduras tot Costa Rica en het westen van Panama, met gaten in het verspreidingsgebied. Het verspreidingsgebied ligt geheel in het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Groepjes zijn vaak het eerst aan hun roepen te herkennen. Ze zijn vaak te vinden bij gemengde groepen in epifytenrijk bergbos, bijvoorbeeld rond Monteverde in Costa Rica.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd, maar afhankelijk van vochtig bergbos, dat in delen van het gebied verdwijnt.
Wetenschappelijke naam
Cyanolyca cucullata | (Ridgway, 1885)
Ridgway beschreef de soort in 1885 als Cyanocorax cucullatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cyanolyca werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. Cyanolyca is Grieks, van kuanos 'donkerblauw' en lukos, een kraaiachtige vogel (mogelijk de kauw) bij Aristoteles en Hesychius. cucullata is Latijn voor 'gekapt', naar de lichtblauwe kap op achterkop en nek. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Navarro, Costa Rica.