Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Vlekborstmierklauwier
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Vlekborstmierklauwier | Xenornis setifrons
Speckled Antshrike | Batará moteado
De vlekborstmierklauwier is een weinig bekende, schaarse mierklauwier van het heuvelbos in het oosten van Panama en het aangrenzende noordwesten van Colombia. Het is de enige soort van het geslacht Xenornis. Hij leeft in de onderlaag en middenlaag van vochtig bos en is vooral te vinden met gemengde groepen vogels. In het gidsgebied komt hij alleen in het oosten van Panama voor.
Geluid
Een reeks dunne, hoge, fluitende tonen.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
16 cm, met een vrij forse, aan de punt gehaakte snavel en een vrij lange staart. Mannetje bovenzijde donker grijsbruin met fijne lichtbruine vlekjes, twee lichtbruine vleugelstrepen, onderzijde effen leigrijs. Vrouwtje bovenzijde bruin met lichtbruine vlekjes en vleugelstrepen zoals bij het mannetje, onderzijde olijfbruin met fijne lichte strepen.
Verwarringssoorten
De westelijke gevlekte mierklauwier Thamnophilus atrinucha is vaker in het laagland en aan bosranden te zien; het mannetje heeft een zwarte kruin en grijze onderzijde zonder bruine vlekken op de rug, het vrouwtje is effener roodbruin. De vlekkapmiervireo Dysithamnus puncticeps is veel kleiner, met een gestippelde kruin.
Leefgebied
Onderlaag en middenlaag van vochtig, altijdgroen heuvel- en voetheuvelbos, vooral in de heuvels langs de Caribische kant en in Darién. Zoekt rustig naar insecten, vaak in gemengde groepen met andere miervogels en tangaren.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen in het oosten van Panama: de heuvels van het oosten van de provincie Panamá, Guna Yala en Darién. Buiten het gidsgebied in het aangrenzende noordwesten van Colombia.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In Panama wordt deze soort zelden gezien. De bekendste plek is het bos langs de weg van El Llano naar Cartí (Nusagandi) in Guna Yala.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Klein verspreidingsgebied in heuvelbos dat op veel plaatsen wordt gekapt; ook binnen dat gebied schaars en plaatselijk.
Wetenschappelijke naam
Xenornis setifrons | Chapman, 1924
Chapman beschreef de soort in 1924 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Xenornis voerde hij in datzelfde werk in. Xenornis is Grieks, van xenos 'vreemdeling' en ornis 'vogel': 'vreemde vogel', vermoedelijk omdat de verwantschap lang een raadsel was. setifrons is Latijn, van seta 'borstel' en frons 'voorhoofd', vermoedelijk naar de stijve voorhoofdsveren. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tacarcuna, oostelijk Panama.