Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Tropische koningstiran

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Tropische koningstiran | Tyrannus melancholicus

Tropical Kingbird | Tirano tropical

De tropische koningstiran is een van de meest geziene vogels van het gidsgebied: een grijskoppige tiran met een gele buik die op draden, paaltjes en kale takken boven open terrein zit en van daaruit vliegende insecten vangt. Hij leeft in vrijwel het hele laagland, van het noorden van Mexico tot Panama.

Tropische koningstiran (Tyrannus melancholicus)
Foto: Dario Sanches from São Paulo, Brasil — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een hoog, snel, tinkelend getrippel, pi-pi-pirrrr, vooral bij zonsopgang maar ook overdag; daarnaast losse, hoge pip-tonen.

Luister: ZangXC1182995

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

20–23 cm, met een zware, vrij lange donkere snavel en een ingekeepte bruine staart zonder witte randen. Kop grijs met een donkerder grijs masker en een verborgen oranje kruinvlek. Rug grijsgroen tot olijfgrijs, vleugels bruin met lichte randen. Keel lichtgrijs tot witachtig, borst geel met een olijfkleurige waas, buik helder geel. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk; jonge vogels hebben lichtere randen aan de vleugelveren.

Verwarrings­soorten

De Texaanse koningstiran Tyrannus couchii (Atlantische kant van Mexico tot Belize en het noorden van Guatemala) lijkt er bijna precies op en is in het veld vooral aan de roep te onderscheiden; hij heeft een iets kortere, dikkere snavel en een iets groenere rug. De arkansaskoningstiran Tyrannus verticalis heeft een lichtgrijze kop en borst en een zwarte staart met witte buitenranden. Bij cassins koningstiran Tyrannus vociferans zijn kop en borst donkerder grijs, met een scherp afgetekende witte kin, en heeft de staart een lichte eindrand. De diksnavelkoningstiran Tyrannus crassirostris heeft een veel dikkere snavel, een donkerder kop en een bleekgele buik.

Leefgebied

Vrijwel elk open of halfopen landschap met zitplaatsen: dorpen en steden, parken, tuinen, weiland met bomen, bosranden, oevers, mangrove en savanne, van het laagland tot in de lagere bergen. Jaagt vanaf een hoge, open zitplaats op vliegende insecten en eet ook vruchten. Bouwt een ondiep, open komnest in een boom.

Verspreiding en trek

Van het noorden van Mexico door heel Midden-Amerika tot Panama. Buiten het gidsgebied plaatselijk in het zuiden van Arizona en Texas en in vrijwel heel tropisch Zuid-Amerika, tot in Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In het laagland bijna overal te zien op elektriciteitsdraden langs wegen. Waar ook de Texaanse koningstiran voorkomt, is de roep het enige betrouwbare kenmerk.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Zeer algemeen en profiteert van ontbossing, wegen en bebouwing.

Wetenschappelijke naam

Tyrannus melancholicus | Vieillot, 1819

Vieillot beschreef de soort in 1819 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Tyrannus werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. Tyrannus is Latijn (van Grieks turannos) voor 'tiran, alleenheerser', naar het agressieve gedrag waarmee deze vogels zelfs roofvogels verjagen. melancholicus is Latijn (van Grieks melankholikos) voor 'zwaarmoedig, somber', vermoedelijk naar de donkergrijze kop en het sombere voorkomen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.