Alle soorten › Zangvogels › Bekardes en tityra's › Roestvleugelschiffornis

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Roestvleugelschiffornis | Schiffornis stenorhyncha

Russet-winged Schiffornis | Schiffornis alirrufo

De roestvleugelschiffornis is een egaal bruine vogel van de ondergroei van vochtig laaglandbos. Hij lijkt sterk op de noordelijke schiffornis en werd daar vroeger samen met enkele Zuid-Amerikaanse vormen mee tot één soort gerekend. In het gidsgebied leeft hij alleen in het midden en oosten van Panama.

Roestvleugelschiffornis (Schiffornis stenorhyncha)
Foto: Don Marsille — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

Een helder, gefloten motief van enkele tonen, vergelijkbaar met dat van de noordelijke schiffornis maar iets anders van ritme en opbouw; vaak herhaald vanuit de ondergroei.

Luister: VluchtroepXC459922

Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

16 cm. Bovendelen olijfbruin, vleugels en staart warmer roestbruin; onderdelen iets lichter en grijziger bruin. Groot donker oog in een ronde kop, vaak met een smalle lichte oogring, en een vrij korte, donkere snavel. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De noordelijke schiffornis Schiffornis veraepacis is in het veld nauwelijks te onderscheiden; in Panama komen beide voor, en verspreiding, hoogte en zang zijn de beste aanwijzingen. Vrouwtjes van manakins zijn kleiner en groener. De okerbuikpipratiran Mionectes oleagineus is kleiner, met een okerkleurige buik.

Leefgebied

Ondergroei van vochtig laaglandbos en hoog secundair bos, vooral in de lagere delen. Eet insecten en kleine vruchten. Zit vaak lang stil op een lage tak of liaan.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Midden en oosten van Panama tot in Darién. Buiten het gidsgebied in het noorden van Colombia en het noordwesten van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Een gefloten motief uit de ondergroei van laaglandbos in het midden of oosten van Panama kan van deze soort zijn. Een geluidsopname helpt om hem van de noordelijke schiffornis te onderscheiden.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. In Panama plaatselijk vrij algemeen, maar onopvallend en daardoor weinig waargenomen.

Wetenschappelijke naam

Schiffornis stenorhyncha | (Sclater & Salvin, 1869) (GBIF: Schiffornis turdina)

Sclater & Salvin beschreef de soort in 1869 als Heteropelma stenorhynchum; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Schiffornis werd in 1854 ingevoerd door Bonaparte. Schiffornis eert de Duitse fysioloog en zoöloog Moritz Schiff (1823–1896), met Grieks ornis 'vogel'. stenorhyncha is Grieks, van stenos 'smal' en rhunkhos 'snavel': 'smalsnavelig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit San Esteban, Carabobo, Venezuela.