Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Noordelijke grijze saltator
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Noordelijke grijze saltator | Saltator grandis
Cinnamon-bellied Saltator | Saltador gris
De noordelijke grijze saltator is een forse, grijze tangare met een zware zwarte snavel, een witte wenkbrauwstreep, een witte keel en een kaneelkleurige buik. Hij leeft in open en halfopen terrein, van droog struikgewas tot tuinen, en is een van de algemeenste saltators van het gebied. Hij komt alleen in het gidsgebied voor, van Mexico tot het westen van Panama.
Geluid
Zang een luide, heldere reeks fluitende tonen, vaak in de vorm tsjuwiet tsjuwiet tsjuwieeer, met een langere, dalende slottoon; zingt veel, ook midden op de dag. Roep een scherp, metalig tsjink.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
20–22 cm. Bovendelen effen grijs, soms met een lichte olijfzweem. Witte wenkbrauwstreep tot achter het oog. Keel wit, begrensd door een smalle zwarte baardstreep. Borst grijs, naar de buik overgaand in warm kaneel- tot okerkleurig; onderstaartdekveren kaneelkleurig. Snavel zwaar en zwart. Mannetje en vrouwtje gelijk; jonge vogels zijn olijfkleuriger, met een gelige wenkbrauwstreep en een gelig gevlekte keel.
Verwarringssoorten
De Caribische grijze saltator Saltator olivascens (in het gidsgebied alleen in Darién in het oosten van Panama) heeft olijfgrijzere bovendelen en een valere buik. De bontkeelsaltator Saltator maximus heeft olijfgroene bovendelen en een okerkleurig onderste deel van de keel. De zwartkopsaltator Saltator atriceps is groter, met een zwarte of zwartgrijze kop en een olijfgroene rug. De gestreepte saltator Saltator striatipectus heeft een gestreepte borst.
Leefgebied
Open en halfopen terrein met struiken en bomen: struikgewas, heggen, bosranden, secundair bos, weiland met bomen, plantages, erven, tuinen en parken, in vochtige én droge streken, van zeeniveau tot ongeveer 1800 m. Eet vruchten, bloemen, knoppen, bladeren en insecten. Leeft in paren of kleine familiegroepjes.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Mexico, aan de Pacifische kant vanaf het zuiden van Sinaloa en aan de Golfkant vanaf het zuiden van Tamaulipas, door het zuiden van Mexico en het schiereiland Yucatán, Belize, Guatemala, El Salvador, Honduras, Nicaragua en Costa Rica tot het westen van Panama, waar hij in Bocas del Toro en Chiriquí voorkomt. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Algemeen in tuinen, op erven en langs wegen met heggen in grote delen van Mexico en Midden-Amerika; de luide zang verraadt hem vaak eerder dan het verenkleed. Komt ook op voedertafels met fruit.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Algemeen en wijdverbreid; profiteert van ontbossing en halfopen cultuurland.
Wetenschappelijke naam
Saltator grandis | (Deppe, 1830)
Deppe beschreef de soort in 1830 als Tanagra grandis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Saltator werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. Saltator is Latijn voor 'danser, springer', naar de huppende bewegingen van deze vogels. grandis is Latijn voor 'groot', naar het forse formaat voor een tangare. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Xalapa, Veracruz, Mexico.