Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Hondurese amazilia

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Nachtzwaluwen en gierzwaluwen Strisores

Hondurese amazilia | Amazilia luciae

Honduran Emerald | Amazilia hondureña

De hondurese amazilia is de enige vogelsoort die alleen in Honduras voorkomt. Hij leeft in enkele geïsoleerde droge binnendalen, in doornbos en struweel met zuilcactussen. Lange tijd waren er nauwelijks waarnemingen; pas na de herontdekking in de jaren 1980 en 1990 werd de verspreiding beter bekend.

Hondurese amazilia (Amazilia luciae)
Foto: Mayron McKewy Mejía — CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een droog, hard tsjit en bij achtervolgingen een kort, ratelend gekwetter.

Luister: RoepXC311821

Opname: Alfonso Auerbach — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

9–10 cm, met een rechte, vrij lange snavel: de bovensnavel is zwart, de ondersnavel roze met een donkere punt. De bovendelen zijn groen tot bronsgroen, met een bronsgroene staart. Keel en borst zijn glanzend blauwgroen, met lichte veerbases die een geschubd patroon geven; buik en flanken zijn lichtgrijs tot witachtig. Het vrouwtje heeft minder glans op keel en borst en meer wit op de keel.

Verwarrings­soorten

De kaneelkleurige amazilia Amazilia rutila heeft een kaneelkleurige onderzijde en een rode snavel. De roodstaartamazilia Amazilia tzacatl heeft een rode snavel, een grijze buik en een roodbruine staart. De witbuikamazilia Chlorestes candida is kleiner, heeft een witte keel en borst met groene flanken en leeft in vochtig bos. De hemelsblauwe amazilia Saucerottia cyanocephala heeft een blauwe kruin en een witte keel en borst.

Leefgebied

Droog doornbos, struweel met zuilcactussen en halfloofverliezend bos in de regenschaduw van de bergen, met aangrenzende bosranden, ongeveer tussen 150 en 750 m. Foerageert bij bloemen van struiken, lianen en cactussen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Endemisch voor Honduras. Bekend uit enkele geïsoleerde droge dalen: het dal van de Río Aguán in Yoro en Colón, het dal van Agalta in Olancho, en droge dalen in Santa Bárbara en Cortés; in de laatste jaren ook gevonden bij Gracias in Lempira.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In het reservaat voor deze soort bij Olanchito in het dal van de Río Aguán, Yoro, en in het dal van Agalta bij Gualaco en San Esteban, Olancho. Het best 's ochtends vroeg bij bloeiende struiken in het doornbos.

Staat van instandhouding

Kwetsbaar. De wereldpopulatie is klein en het verspreidingsgebied versnipperd. Droog doornbos in de binnendalen is grotendeels omgezet in weiland en plantages; een deel van het leefgebied is inmiddels beschermd.

Wetenschappelijke naam

Amazilia luciae | (Lawrence, 1868)

Lawrence beschreef de soort in 1868 als Thaumatias Luciae; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Amazilia werd in 1843 ingevoerd door Lesson. Amazilia is ontleend aan Amazili, een Inca-heldin in Jean-François Marmontels roman Les Incas (1777). luciae eert Lucy Stone Brewer (1854–1921), dochter van de Amerikaanse ornitholoog Thomas Mayo Brewer. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Honduras.