Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Groenvoorhoofdamazilia
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Nachtzwaluwen en gierzwaluwen Strisores
Groenvoorhoofdamazilia | Ramosomyia viridifrons
Green-fronted Hummingbird | Colibrí frente verde
De groenvoorhoofdamazilia is een middelgrote kolibrie met een rode snavel en witte onderdelen, die alleen voorkomt in droog bos en struweel in het zuiden van Mexico en het uiterste westen van Guatemala. De vogels uit Chiapas en Guatemala hebben kaneelkleurige flanken en worden soms als aparte soort beschouwd.
Geluid
Een droog, hard tsik en een rollend, kwetterend geratel bij achtervolgingen.
Opname: Andrew Spencer — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, met een rechte, rode snavel met een donkere punt. De kruin en bovendelen zijn groen tot bronsgroen, zonder blauw of violet op de kop. De onderdelen zijn wit; vogels uit Guerrero en Oaxaca hebben groen gevlekte flanken, vogels uit Chiapas en Guatemala kaneelkleurige tot okerbruine flanken. De staart is dof bronsgroen tot olijf. De geslachten lijken op elkaar; het vrouwtje is doffer.
Verwarringssoorten
De violetkapamazilia Ramosomyia violiceps heeft een violetblauwe tot turquoise kruin en geheel witte flanken. De hemelsblauwe amazilia Saucerottia cyanocephala heeft een blauwe kruin en een overwegend zwarte snavel. De witbuikamazilia Chlorestes candida is kleiner, heeft een overwegend zwarte snavel met alleen een lichte basis en leeft in vochtig bos. De kaneelkleurige amazilia Amazilia rutila heeft geheel kaneelkleurige onderdelen.
Leefgebied
Droog en halfbladverliezend bos, doornstruweel, struikrijke hellingen en ravijnen, oeverbos en bosranden in droge dalen, van het laagland tot ongeveer 1800 m. Foerageert bij bloeiende struiken en bomen, vaak laag boven de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor het gidsgebied. In het zuiden van Mexico in Guerrero en Oaxaca, met enkele meldingen uit Morelos, en in Chiapas, vooral in de droge Centrale Depressie; verder in het uiterste westen van Guatemala in het droge dal van de Río Selegua in Huehuetenango.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In droog struweel en bosranden in het Cañón del Sumidero bij Tuxtla Gutiérrez in Chiapas en in het droge binnenland van Oaxaca. Vaak bij bloeiende struiken langs droge beddingen.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is vrij klein, maar de soort is plaatselijk vrij algemeen. Kap en omzetting van droog bos in landbouwgrond treffen de soort plaatselijk.
Wetenschappelijke naam
Ramosomyia viridifrons | (Elliot, 1871) (GBIF: Leucolia viridifrons)
Elliot beschreef de soort in 1871 als Cyanomyia viridifrons; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ramosomyia werd in 2021 ingevoerd door Stiles & Bruce. Ramosomyia (Bruce & Stiles, 2021) eert vermoedelijk de Mexicaanse ornitholoog Mario Alberto Ramos, met Grieks muia 'vlieg', een gangbaar achtervoegsel in kolibrienamen. viridifrons is Latijn, van viridis 'groen' en frons 'voorhoofd', naar het groene voorhoofd. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Putla, Oaxaca, Mexico.