Alle soorten › Steltloperachtigen › Meeuwen, sterns en schaarbekken › Grijze meeuw
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Kraanvogels en steltlopers Gruimorphae
Grijze meeuw | Leucophaeus modestus
Grey Gull | Gaviota gris
De grijze meeuw is een meeuw van de koude Humboldtstroom langs de westkust van Zuid-Amerika, en in het gidsgebied een dwaalgast, geen inheemse soort. Hij broedt op een voor meeuwen uitzonderlijke plek: in kolonies midden in de Atacamawoestijn, tientallen kilometers van zee, en de volwassen vogels vliegen dagelijks heen en weer naar de kust om voedsel te zoeken. Hier zijn er slechts enkele gevallen bekend.
Geluid
Een nasaal, mauwend kwee-ah en korte, schorre roepen; buiten de kolonies vrij stil.
Opname: Scott Olmstead — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
43–46 cm, een middelgrote meeuw die vrijwel geheel grijs is, met een zwarte snavel en zwarte poten. Volwassen vogels in het broedkleed hebben een lichte, witachtige kop die scherp afsteekt tegen het grijze lichaam; buiten de broedtijd is de kop bruingrijs. De vleugels zijn donkergrijs met zwartachtige handpennen en een brede witte achterrand aan de armpennen, de staart is grijs met een zwarte band en een witte eindrand. Jonge vogels zijn egaal grijsbruin met lichte randen aan de veren van de bovendelen en een donkere staart.
Verwarringssoorten
De heermanns meeuw Larus heermanni is ook donkergrijs, maar heeft een rode snavel met zwarte punt en een zwarte staart met witte eindrand; hij leeft in het noordwesten van Mexico en komt in het zuiden van het gidsgebied slechts uitzonderlijk voor. Jonge lachmeeuwen Leucophaeus atricilla en franklins meeuwen Leucophaeus pipixcan hebben een witte stuit, witte buik en een lichte staart met zwarte eindband.
Leefgebied
Zandstranden met branding, slikken en kustwater. Loopt in groepen in de spoelzone en vangt daar kleine krabben en andere ongewervelde dieren die het terugtrekkende water achterlaat.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Een klein aantal gevallen in het gidsgebied, aan de Pacifische kust van Costa Rica en Panama. Buiten het gidsgebied broedt de soort in de woestijn van het noorden van Chili en mogelijk het zuiden van Peru, en leeft ze langs de kust van Ecuador tot het midden van Chili.
Hoe en wanneer kijken
Groepen meeuwen op zandstranden en slikken aan de Pacifische kust van Panama bieden de meeste kans. Het geheel grijze lichaam met de zwarte snavel en poten is ook op afstand het beste kenmerk.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De broedkolonies in de woestijn zijn kwetsbaar voor verstoring en aanleg van wegen en mijnen. In het gidsgebied een dwaalgast zonder vaste aanwezigheid.
Wetenschappelijke naam
Leucophaeus modestus | (Tschudi, 1843)
Tschudi beschreef de soort in 1843 als Larus modestus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Leucophaeus werd in 1855 ingevoerd door Bruch. Leucophaeus is Grieks, van leukos 'wit' en phaios 'donkergrijs'. modestus is Latijn voor 'bescheiden, ingetogen', naar het sobere grijze verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lurín, ten zuiden van Lima, Peru.