Alle soorten › Zangvogels › Bekardes en tityra's › Grijze bekarde
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Grijze bekarde | Pachyramphus rufus
Cinereous Becard | Cabezón cinéreo
De grijze bekarde is een bekarde van halfopen laagland in Zuid-Amerika die in het gidsgebied alleen in Panama voorkomt. Het mannetje is lichtgrijs met een zwarte kap, het vrouwtje grotendeels roodbruin. In Panama is hij schaars en plaatselijk.
Geluid
Een korte reeks zachte, heldere fluittonen.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
14 cm. Mannetje lichtgrijs op rug en nek met een zwarte kruin en een witachtige teugel; onderdelen lichtgrijs tot wit. Vleugels donkergrijs met lichte randen aan dekveren en slagpennen. Het vrouwtje is boven roodbruin tot kaneelkleurig, met lichtere, gelig bruine onderdelen en een lichte teugel.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de witvleugelbekarde Pachyramphus polychopterus is veel donkerder, zwart tot donkergrijs met opvallende witte vleugelbanden. Het mannetje van de eksterbekarde Pachyramphus albogriseus leeft in de bergen en heeft een zwart-witte vleugeltekening. Het vrouwtje lijkt sterk op de kaneelbekarde Pachyramphus cinnamomeus; die heeft een donkere teugel met een lichte streep erboven.
Leefgebied
Halfopen laagland met verspreide bomen, bosranden, lichte bossen, secundaire groei en plantages, vaak in de buurt van water. Eet insecten en kleine vruchten, die hij in de kronen van bladeren plukt.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Midden en oosten van Panama. Buiten het gidsgebied in het noorden van Zuid-Amerika, tot in Amazonië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Een lichtgrijze bekarde met zwarte kap in halfopen laagland in Panama verdient aandacht; vergelijk zorgvuldig met de witvleugelbekarde, die daar veel algemener is.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In Panama schaars en plaatselijk; buiten het gidsgebied wijd verspreid.
Wetenschappelijke naam
Pachyramphus rufus | (Boddaert, 1783)
Boddaert beschreef de soort in 1783 als Muscicapa rufa; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pachyramphus werd in 1840 ingevoerd door Gray. Pachyramphus is Grieks, van pakhus 'dik' en rhamphos 'snavel', naar de forse, brede snavel. rufus is Latijn voor 'rossig, roodbruin', naar het roodbruine verenkleed van het vrouwtje. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.