Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Grijsgestreepte buizerd

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Roofvogels, uilen, ijsvogels en spechten Afroaves › Havikachtigen en uilen Hieraves

Grijsgestreepte buizerd | Buteo nitidus

Grey-lined Hawk | Aguililla gris

De grijsgestreepte buizerd is een compacte, lichtgrijze buizerd met fijn gebandeerde boven- en onderdelen, een donker oog en een zwarte staart met witte banden. Hij jaagt vanaf een zitpost aan een bosrand, langs een rivier of in half open land, vooral op hagedissen, maar ook op kikkers, grote insecten en kleine vogels. In het gidsgebied is hij een standvogel van het midden van Costa Rica tot Panama; noordelijker leeft de nauw verwante grijze buizerd.

Grijsgestreepte buizerd (Buteo nitidus)
Foto: Félix Uribe from Rionegro, Antioquia, Colombia — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een helder, fluitend, dalend hoe-wieeeoe, vaak vanaf een zitpost of in de vlucht; ook een hoge, langgerekte schreeuw krieeee.

Luister: RoepXC1138926

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

40–46 cm, met vrij korte, brede vleugels en een middellange staart. Volwassen vogels zijn lichtgrijs, met fijne grijs-witte bandjes op rug en vleugeldekveren en fijn grijs en wit gebandeerde onderdelen. Het oog is donker, washuid en poten zijn geel tot oranjegeel. De staart is zwart met twee of drie witte banden, en de stuit is wit. In de vlucht zijn de ondervleugels wittig met fijne grijze bandjes en donkere toppen. Jonge vogels zijn donkerbruin van boven, met een lichte kop met een donkere oogstreep en baardstreep, witte tot geelachtige onderdelen met donkere druppelvlekken en een bruine staart met veel smalle donkere banden. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk; het vrouwtje is groter.

Verwarrings­soorten

De grijze buizerd Buteo plagiatus lijkt sterk, maar heeft een egaal grijze rug zonder bandjes; hij komt voor van Mexico tot het noordwesten van Costa Rica, waar de gebieden van beide soorten elkaar raken. De wegbuizerd Rupornis magnirostris heeft een licht oog, een egale grijsbruine borst, roestbruine bandjes op de buik en vaak roestkleur in de handpennen. Jonge breedvleugelbuizerds Buteo platypterus, die hier overwinteren, lijken op jonge grijsgestreepte buizerds, maar hebben een minder opvallende kop en geen witte stuit. De kleine bonte buizerd Leucopternis semiplumbeus is donker leigrijs van boven en ongebandeerd wit van onderen, met een oranje washuid, en leeft in het binnenste van het bos.

Leefgebied

Bosranden, open bos en secundair bos, galerijbos langs rivieren, droog en halfvochtig bos aan de Pacifische kant, en weilanden, plantages en tuinen met hoge bomen, van het laagland tot ongeveer 1500 m. Zit vaak op een kale tak of een paal aan een bosrand. Mijdt het binnenste van gesloten regenwoud.

Verspreiding en trek

Standvogel van het midden en zuiden van Costa Rica tot Panama: in Costa Rica vooral aan de Pacifische kant ten zuiden van Guanacaste en in de Centrale Vallei, schaarser aan de Caribische kant; in Panama wijdverbreid op beide hellingen, vooral in het laagland. In het noordwesten van Costa Rica, rond de Golf van Nicoya, ligt de grens met het gebied van de grijze buizerd. Buiten het gidsgebied in tropisch Zuid-Amerika tot in het noorden van Argentinië, en op Trinidad.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Algemeen in half open land rond het Panamakanaal en in de Pacifische laaglanden van Panama, en in Costa Rica onder meer rond Carara. Zit vaak goed zichtbaar op een kale tak en verraadt zich door de fluitende roep. In het noordwesten van Costa Rica is het onderscheid met de grijze buizerd alleen te maken als de rug goed te zien is.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Profiteert plaatselijk van half open land.

Wetenschappelijke naam

Buteo nitidus | (Latham, 1790)

Latham beschreef de soort in 1790 als Falco nitidus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Buteo werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. Buteo is het Latijnse woord voor een buizerd. nitidus is Latijn voor 'glanzend, sierlijk', naar het fraaie grijze, fijn gestreepte verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.