Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Geelbandvireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Geelbandvireo | Vireo carmioli
Yellow-winged Vireo | Vireo aliamarillo
De geelbandvireo is een kleine vireo van het bergbos van Costa Rica en het westen van Panama, en komt nergens anders ter wereld voor. Kenmerkend zijn de twee gele vleugelstrepen en de lichte bril. Hij zoekt meestal hoog in de bomen naar voedsel, vaak in gemengde groepen.
Geluid
De zang is een trage reeks korte, wat hese frasen met pauzes ertussen.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm. Bovendelen olijfgroen, kop wat grijzer. Lichte, geelachtig witte bril rond het oog. Twee brede gele vleugelstrepen en geelgerande vleugelpennen. Onderdelen witachtig met geelachtige flanken.
Verwarringssoorten
De witbrauwvireo Vireo leucophrys heeft een bruinachtige kruin, een witte wenkbrauwstreep en geen vleugelstrepen. De geelborstvireo Vireo flavifrons, een wintergast die vooral lager voorkomt, is groter, met een heldergele keel en witte vleugelstrepen.
Leefgebied
Kronen en randen van bergregenwoud en eikenbos, ook bosranden en open plekken met hoge bomen, in de bovenste bergzone, meestal boven ongeveer 2000 m. Zoekt tussen het blad naar insecten en eet ook kleine vruchten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Alleen in de hooglanden van Costa Rica (Cordillera Central en Cordillera de Talamanca) en het westen van Panama (Chiriquí en aangrenzende bergen). Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het best te vinden in gemengde groepen in het eikenbos van de Cordillera de Talamanca, bijvoorbeeld rond de Cerro de la Muerte in Costa Rica, en op de hellingen van de Volcán Barú in Panama.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Vrij algemeen binnen het kleine verspreidingsgebied.
Wetenschappelijke naam
Vireo carmioli | Baird, 1866
Baird beschreef de soort in 1866 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Vireo werd door Latijnse schrijvers gebruikt voor een kleine, groene trekvogel, waarschijnlijk de wielewaal; ook de groenling is voorgesteld. carmioli eert Julian Carmiol (1807?–1885), een in Duitsland geboren verzamelaar die veel deed voor de ornithologie van Costa Rica. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santa María de Dota, San José, Costa Rica.