Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Costaricaanse blauwbuikamazilia
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Nachtzwaluwen en gierzwaluwen Strisores
Costaricaanse blauwbuikamazilia | Saucerottia hoffmanni
Blue-vented Hummingbird | Amazilia culiazul
De costaricaanse blauwbuikamazilia is een kleine, groene kolibrie met een blauwzwarte staart, die alleen in het westen van Nicaragua en in Costa Rica voorkomt. In de Centrale Vallei van Costa Rica is hij een van de gewoonste kolibries van tuinen en koffieplantages. Hij werd lang tot de blauwbuikamazilia van Colombia en Venezuela gerekend.
Geluid
Een droog, kort tsjit en een droog, kwetterend geratel bij achtervolgingen. De zang is een reeks hoge, krassende tonen.
Opname: Paul Driver — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
8–9 cm, met een rechte zwarte snavel met een lichte basis van de ondersnavel. Kop, bovendelen, keel en borst zijn glanzend groen; de stuit is bronsachtig. De onderstaartdekveren zijn staalblauw met lichte randen en de staart is blauwzwart. De bevedering van de poten is wit en valt op als witte ‘pofjes’. De geslachten lijken op elkaar; het vrouwtje is iets doffer en heeft een grijzere buik.
Verwarringssoorten
De blauwstaartamazilia Saucerottia cyanura heeft roestbruin in de vleugels en een paarsachtig bronzen stuit; in het westen van Nicaragua komen beide voor. De edwards amazilia Saucerottia edward heeft een witte buik. De roodstaartamazilia Amazilia tzacatl is groter, heeft een rode snavel en een roestbruine staart. De pacifische blauwborstamazilia Polyerata decora heeft een blauwe borst en een grijze buik.
Leefgebied
Droog en halfbladverliezend bos, bosranden, galerijbos, struweel, schaduwkoffie, weiland met bomen en tuinen, van zeeniveau tot ongeveer 1700 m. Foerageert bij bloeiende bomen, struiken en heggen en verdedigt bloemrijke plekken fel.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor het gidsgebied. Aan de Pacifische kant van Nicaragua, vooral rond Managua, Masaya, Carazo en Rivas, en in het noorden van het centrale hoogland; in Costa Rica aan de Pacifische kant van Guanacaste tot Puntarenas en in de Centrale Vallei. Elders schaars.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In tuinen, parken en koffieplantages in de Centrale Vallei, rond San José, Alajuela en Heredia, en in het droge bos van Guanacaste in Costa Rica; in Nicaragua in tuinen rond Managua en Masaya.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd als aparte soort; de IUCN rekent hem tot de blauwbuikamazilia van Colombia en Venezuela, die wereldwijd niet bedreigd is. In Costa Rica algemeen en vaak in tuinen en koffieplantages, dus weinig gevoelig voor verstoring.
Wetenschappelijke naam
Saucerottia hoffmanni | (Cabanis & Heine, 1860)
Cabanis & Heine beschreef de soort in 1860 als Hemithylaca Hoffmanni; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Saucerottia werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. Saucerottia eert de Franse arts en vogelkundige Antoine Constant Saucerotte; de naam is afgeleid van het epitheton saucerottei (1846). hoffmanni eert de Duitse arts en natuuronderzoeker Karl Hoffmann (1823–1859), die in Costa Rica verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Costa Rica.