Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Chocó-elenia

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Chocó-elenia | Myiopagis parambae

Choco Elaenia | Elenia del Chocó

De Chocó-elenia is een kleine elenia van de kronen van vochtig bos, waarbij mannetje en vrouwtje duidelijk verschillen: het mannetje is grijs met witte vleugelstrepen, het vrouwtje heeft een grijze kop en een olijfgroene rug. Hij werd lang als deel van de grijze elenia uit Zuid-Amerika beschouwd. In het gidsgebied komt hij alleen in het oosten van Panama voor.

Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.

Geluid

Een korte reeks hoge, heldere fluittonen vanuit de kroon. Het geluid is in het gidsgebied weinig gedocumenteerd.

Luister: OpnameiNaturalist

Opname: David Monroy R — CC BY-NC 4.0 · Omgezet naar mp3, mono, ongewijzigde lengte · iNaturalist

Herkenning

Ongeveer 12 cm. Mannetje: kop en bovendelen donker leigrijs, met een witte kruinvlek die meestal verborgen is; vleugels zwartachtig met twee brede witte vleugelstrepen en witte randen aan de tertials; onderdelen lichtgrijs, buik witachtig. Vrouwtje: kop grijs, rug olijfgroen, vleugelstrepen en randen van de tertials geel, onderdelen grijs overgaand in lichtgeel op de buik. Snavel smal en donker.

Verwarrings­soorten

De boselenia Myiopagis gaimardii lijkt op het vrouwtje, maar heeft een olijfgroene in plaats van grijze kop en een gele kruinvlek; beide geslachten zijn bij die soort gelijk. De groene elenia Myiopagis viridicata heeft geen duidelijke vleugelstrepen.

Leefgebied

Kroon en randen van vochtig laagland- en voetheuvelbos, ook hoog secundair bos. Zoekt tussen het gebladerte naar insecten, vaak in gemengde groepen met andere kroonvogels.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

In het gidsgebied alleen in het oosten van Panama, vooral in Darién en het oosten van de provincie Panamá. Buiten het gidsgebied in het westen van Colombia en het noordwesten van Ecuador.

  • Jaarrond
  • Zomergast (ca. apr–sep)
  • Wintergast (ca. okt–mrt)
  • Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de kronen van gemengde groepen in Darién naar een kleine, grijze tiran met opvallend witte vleugelstrepen. Geluidsopnamen en foto's zijn waardevol, omdat er in het gidsgebied weinig bekend is over deze soort.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. In het gidsgebied schaars en weinig bekend; in het Chocó-gebied gevoelig voor ontbossing.

Wetenschappelijke naam

Myiopagis parambae | (Hellmayr, 1904) (GBIF: Myiopagis caniceps)

Hellmayr beschreef de soort in 1904 als Serpophaga parambae; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiopagis werd in 1888 ingevoerd door Salvin & Godman. Myiopagis is Grieks, van muia 'vlieg' en pagis 'val, strik': 'vliegenval'. parambae verwijst naar de Hacienda Paramba in Imbabura, Ecuador, de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Hacienda Paramba (1070 m), Imbabura, Ecuador.