Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Bells vireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Bells vireo | Vireo bellii
Bell's Vireo | Vireo de Bell
Bells vireo is een kleine, grijsachtige vireo van struweel langs rivieren en in droog terrein. Hij broedt in het noorden van Mexico en overwintert aan de Pacifische kant van Mexico en in het noorden van Midden-Amerika. Hij beweegt de staart vaak op en neer of zijwaarts.
Geluid
De zang is een snelle, schrapende, wat haperende reeks tonen; frasen eindigen afwisselend met een stijgende en een dalende toon, alsof een vraag wordt gesteld en beantwoord. Zingt veel, ook midden op de dag.
Opname: Scott Crabtree — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm. Bovendelen grijs tot grijsachtig olijfgroen, oostelijke vogels groener dan westelijke. Teugel en vage oogring wit, samen een onduidelijke bril. Eén of twee smalle, lichte vleugelstrepen, de onderste het duidelijkst. Onderdelen wit met een geelachtige waas op de flanken, sterker bij oostelijke vogels. Oog donker.
Verwarringssoorten
De grijze vireo Vireo vicinior is egaler grijs, heeft hooguit één vage vleugelstreep, een langere staart en leeft in droog, open struweel. Huttons vireo Vireo huttoni is gedrongener, met een dikkere snavel en een boven het oog onderbroken oogring. De dwergvireo Vireo nelsoni is kleiner en leeft in het zuidwesten van Mexico.
Leefgebied
Dicht struweel langs rivieren en beken, mesquite- en wilgenbosjes, doornstruweel en ruige randen in droog terrein. In de winter in struweel en droogbos in het laagland. Zoekt insecten in dichte struiken.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Broedt in het noorden van Mexico, van het noorden van Baja California en Sonora oostwaarts tot Tamaulipas. Overwintert aan de Pacifische kant van Mexico, van het zuiden van Sonora zuidwaarts, en in Guatemala, El Salvador en Honduras. Buiten het gidsgebied broedt hij in het zuidwesten en midden van de Verenigde Staten.
- Jaarrond
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In de broedtijd het best te vinden op de zang in struweel langs rivieren in het noorden van Mexico; in de winter zoekt hij vaak mee in groepjes andere kleine vogels.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Plaatselijk achteruitgegaan door het verdwijnen van oeverbegroeiing en door broedparasitisme van koevogels.
Wetenschappelijke naam
Vireo bellii | Audubon, 1844
Audubon beschreef de soort in 1844 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Vireo werd door Latijnse schrijvers gebruikt voor een kleine, groene trekvogel, waarschijnlijk de wielewaal; ook de groenling is voorgesteld. bellii eert de Amerikaanse taxidermist John Graham Bell (1812–1889), die Audubon in 1843 op diens Missouri-expeditie vergezelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit bij St. Joseph, Missouri (VS).