Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Beldings maskerzanger

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Beldings maskerzanger | Geothlypis beldingi

Belding's Yellowthroat | Mascarita peninsular

Beldings maskerzanger is de grootste maskerzanger van het gidsgebied en komt alleen voor in Baja California Sur. Hij leeft in de kleine moerassen van oases, rivierdalen en estuaria in een verder droog landschap. Het mannetje heeft een zwart masker met daarboven een gele of bleekgele band.

Beldings maskerzanger (Geothlypis beldingi)
Foto: Caleb Putnam — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een vol, laag rollend motief, langzamer en voller dan dat van de gewone maskerzanger. De roep is een laag, droog tsjuk.

Luister: RoepXC702529

Opname: Isain Contreras Rodríguez — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto

Herkenning

13–15 cm. Groot en stevig voor een maskerzanger, met een vrij zware snavel. Bovendelen olijfgroen, onderdelen uitgebreid geel, alleen de flanken iets olijfkleurig. Het mannetje heeft een breed zwart masker, aan de bovenkant begrensd door een gele band; bij de vogels in het noorden van het areaal is die band bleker, bijna witachtig geel. Het vrouwtje mist het masker en heeft een olijfkleurige kop met een gelige wenkbrauw en een gele keel.

Verwarrings­soorten

De gewone maskerzanger Geothlypis trichas, die in de winter ook in Baja California Sur voorkomt, is kleiner en fijner gesnaveld, heeft een witachtige tot grijze rand boven het masker en een vale buik. Vrouwtjes van de gewone maskerzanger zijn van onderen veel minder geel.

Leefgebied

Moerassen met lisdodde, riet en zegge in oases, langs beken en rivieren en in brakke estuaria, van zeeniveau tot enkele honderden meters hoogte. Zoekt laag in de dichte vegetatie naar insecten.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Endemisch voor Mexico: verspreide moerassen in Baja California Sur, van de oases van San Ignacio en Mulegé in het noorden tot de Kaapregio in het zuiden.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Te vinden in de oases van San Ignacio en Mulegé en in het estuarium van San José del Cabo, waar zingende mannetjes zich vanaf het riet laten zien.

Staat van instandhouding

Kwetsbaar (VU). De wereldpopulatie is klein en leeft in een handvol geïsoleerde moerassen. Waterwinning, drooglegging, branden, verstedelijking en toerisme bedreigen deze plekken.

Wetenschappelijke naam

Geothlypis beldingi | Ridgway, 1882

Ridgway beschreef de soort in 1882 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Geothlypis werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. Geothlypis is Grieks, van gē 'aarde, grond' en thlupis, een niet nader bekend klein vogeltje: 'grondzangertje', naar het leven laag in dichte begroeiing. beldingi eert de Amerikaanse vogelverzamelaar Lyman Belding (1829–1917), die veel in Baja California werkte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit San José del Cabo, Baja California Sur, Mexico.