Zonnerallen | Eurypygidae

Sunbittern | Garzas del sol

Een familie met één enkele soort, de zonneral, die in het zuiden van het gebied langs beken en rivieren in vochtig bos leeft, van laagland tot in de uitlopers van de bergen. Haar naaste verwant is de kagoe van Nieuw-Caledonië; samen vormen ze een eigen orde, ver verwijderd van de reigers en rallen waar ze vroeger bij werden gerekend. Het is een slanke, horizontaal gedragen vogel met een lange hals, een rechte, dolkvormige snavel, vrij korte oranje poten en een brede staart. Het verenkleed is in rust een fijn gebandeerd mozaïek van bruin, grijs en zwart, maar bij het spreiden van vleugels en staart verschijnen grote kastanjebruine en gele vlekken die als een paar ogen naar voren kijken; dat beeld dient zowel bij de balts als om belagers af te schrikken. Langzaam en geduldig sluipend langs de waterkant vangt de zonneral vissen, insecten, kreeftjes en kikkers met een snelle uitval van de snavel. De roep is een hoge, ijle fluittoon. Het nest is een bolwerk van modder en plantenmateriaal op een tak boven of nabij het water, en beide ouders broeden de meestal twee eieren uit.