Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Yucatánvireo
Yucatánvireo | Vireo magister
Yucatan Vireo | Vireo yucateco
De Yucatánvireo leeft op het schiereiland Yucatán, in Belize en op eilanden voor de kust van Honduras, en daarnaast alleen op Grand Cayman. De vogels van Grand Cayman, de ondersoort caymanensis, zijn in 2026 door de nomenclatuurcommissie van de Amerikaanse ornithologen als aparte soort erkend, de Grand Cayman-vireo; deze gids houdt ze voorlopig bij de Yucatánvireo. Op het eiland heet de vogel naar zijn zang sweet Bridget.
Geluid
De zang bestaat uit korte, heldere gefloten frasen, op Grand Cayman vaak twee- tot drieledig; de lokale naam sweet Bridget is eraan ontleend. Daarnaast een zacht, droog gekwetter.
Opname: Alfonso Auerbach — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, fors voor een vireo, met een lange, zware snavel en een vrij platte kop. De vogels van Grand Cayman zijn de kleinste vorm en olijfkleuriger van boven dan die van het vasteland. Kruin en bovendelen grijsbruin tot olijfgrijs, zonder vleugelstrepen. Een brede, lichte, beigewitte wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep; geen zwarte rand langs de kruin en geen baardstreep. Keel lichtbeige, onderdelen vuilwit met een grijzige of gelige zweem op de flanken. Iris donker. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De baardvireo Vireo altiloquus, op Grand Cayman zomergast, heeft een donkere baardstreep, een donkerder gerande kruin, groenere bovendelen en een rode iris. De roodoogvireo Vireo olivaceus, doortrekker, heeft een scherp zwartgerande grijze kruin, een witte wenkbrauw en een rode iris. De dikbekvireo Vireo crassirostris, ook op de Kaaimaneilanden, is kleiner en heeft twee witte vleugelstrepen en gele teugels. De witoogvireo Vireo griseus, een zeldzame wintergast, heeft vleugelstrepen en een gele bril.
Leefgebied
Mangroveranden, droog loofbos, struikgewas en dichte kustbegroeiing, ook in grote tuinen met inheemse bomen. Foerageert vrij traag in de middelste en bovenste laag op insecten en eet daarnaast bessen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
In het gebied alleen op Grand Cayman; er zijn geen aanwijzingen dat de soort ooit op Cayman Brac of Little Cayman heeft geleefd. Buiten het gebied in het noordoosten van het schiereiland Yucatán met Cozumel en Isla Mujeres, in Belize en op de Baaieilanden van Honduras.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Te vinden in droog bos en struikgewas in het oosten en midden van Grand Cayman, bijvoorbeeld in het Mastic-gebied en in de Queen Elizabeth II Botanic Park, en langs mangroveranden. De gefloten zang is het beste aanknopingspunt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Op Grand Cayman is de soort plaatselijk vrij algemeen, maar het droge bos en het struikgewas waarvan ze afhankelijk is, verdwijnen in hoog tempo door bebouwing. Als aparte soort zou de Grand Cayman-vireo een klein, tot één eiland beperkt verspreidingsgebied hebben.
Wetenschappelijke naam
Vireo magister | (Baird, 1871)
Baird beschreef de soort in 1871 als Vireosylvia magister; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Vireo werd door Latijnse schrijvers gebruikt voor een kleine, groene trekvogel, waarschijnlijk de wielewaal; ook de groenling is voorgesteld. magister is Latijn voor 'meester, leider', waarschijnlijk naar de forse bouw tussen de vireo's. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Belize.