Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Ridgways buizerd
Ridgways buizerd | Buteo ridgwayi
Ridgway's Hawk | Guaraguaíto
Ridgways buizerd is de enige endemische roofvogel van Hispaniola en een van de meest bedreigde roofvogels ter wereld. Vroeger kwam hij over het hele eiland en op omliggende eilanden voor; tegenwoordig is de wilde populatie grotendeels beperkt tot het kalksteengebied van Los Haitises in het noordoosten van de Dominicaanse Republiek. In de Dominicaanse Republiek heet hij guaraguaíto.
Geluid
Luidruchtig rond het nest: een hoog, scherp maar helder kie-jah of klie-jah, vaak herhaald, en een fijner, klaaglijk wiiiiu van bedelende jongen en vrouwtjes.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
36–41 cm, een kleine, compacte buizerd. Volwassen vogels zijn van boven bruingrijs, met roodbruine schouders en vleugelboeg. De onderdelen zijn grijs, fijn gebandeerd en met een roodbruine waas; de dijen zijn roestbruin. De staart is zwart met smalle witte banden. Poten en wasachtige snavelhuid zijn geel. Mannetjes zijn grijzer, vrouwtjes bruiner en roder van onderen. In vlucht vallen roodbruine vlakken aan de basis van de handpennen op. Jonge vogels zijn van onderen lichter, crème met grijsbruine strepen, en hebben een minder duidelijk gebandeerde staart.
Verwarringssoorten
De roodstaartbuizerd Buteo jamaicensis is veel groter, met een witte borst, een donkere buikband en bij volwassen vogels een roestrode staart. De Amerikaanse sperwer Accipiter striatus heeft kortere, ronde vleugels, een lange staart en een fladderende vlucht. De Amerikaanse torenvalk Falco sparverius is kleiner en heeft spitse vleugels en zwarte strepen op de kop.
Leefgebied
Vooral het karstlandschap van Los Haitises: vochtig bos op en rond steile kalksteenheuvels, afgewisseld met kleinschalige landbouw, weiden en koninklijke palmen. Ook in kustbos en aanplant met verspreide hoge bomen waar de soort is uitgezet. Jaagt vanaf een zitplaats op hagedissen, die het grootste deel van het menu uitmaken, en verder op slangen, kikkers, kleine zoogdieren, vleermuizen en vogels. Het nest ligt hoog in een boom of in de kroon van een koningspalm.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
Endemisch op Hispaniola. De wilde populatie broedt vooral in en rond het Nationaal Park Los Haitises in de Dominicaanse Republiek. Door herintroductie zijn nieuwe broedgroepen ontstaan bij Punta Cana in het oosten en in het Nationaal Park Aniana Vargas. In Haïti zijn alleen nog enkele losse meldingen, onder meer van de Cayemites. Vroeger ook op Gonâve, Île-à-Vache, Tortuga, Beata en Alto Velo.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De beste plekken zijn de randen van Los Haitises, bijvoorbeeld bij boottochten vanuit Sabana de la Mar, en de omgeving van Punta Cana, waar de vogels op palmen en hoge bomen langs wegen en golfbanen zitten. Waarnemingen bij nesten en uitzetplaatsen alleen met lokale beschermers, om verstoring te voorkomen.
Staat van instandhouding
Ernstig bedreigd. De populatie telt enkele honderden vogels. Bedreigingen zijn ontbossing, het afschieten van vogels door boeren uit vrees voor kippen, elektrocutie aan hoogspanningsmasten en larven van de parasitaire vlieg Philornis pici, die veel nestjongen doden. Een beschermingsprogramma met nestbehandeling, herintroductie en voorlichting heeft de aantallen doen toenemen.
Wetenschappelijke naam
Buteo ridgwayi | (Cory, 1883)
Cory beschreef de soort in 1883 als Rupornis ridgwayi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Buteo werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. Buteo is het Latijnse woord voor een buizerd. ridgwayi is naar de Amerikaanse ornitholoog Robert Ridgway (1850–1929). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santo Domingo (Hispaniola).