Alle soorten › Kolibries en gierzwaluwen › Kolibries › Puerto Ricaanse mango
Puerto Ricaanse mango | Anthracothorax aurulentus
Puerto Rican Mango | Zumbador de Puerto Rico
De Puerto Ricaanse mango is de grote kolibrie van het laagland van Puerto Rico, plaatselijk zumbador dorado genoemd. Lange tijd werd hij met de vogels van Hispaniola samengevoegd tot de Antilliaanse mango; sinds 2022 wordt hij vrijwel overal als aparte soort beschouwd. De naam Antilliaanse mango is daarmee vervallen; de soort van Hispaniola heet nu hispaniolamango Anthracothorax dominicus.
Geluid
Meestal stil; een zang is niet beschreven. Roept een herhaald, kort tsip en een hoge, vloeiende triller.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
11–12,5 cm, met een licht gebogen zwarte snavel. Het mannetje is bronsgroen tot goudgroen van boven, met een glanzend groene keel, een zwarte band over de bovenborst en groene flanken; de rest van de onderdelen varieert van donkergrijs tot zwartbruin. De staart is kastanje- tot paarsrood met donkere punten. Het vrouwtje is van boven eveneens groen en van onder lichtgrijs, naar de buik toe witachtig; de buitenste staartpennen zijn grijsbruin met een donkere band en smalle witte punten. Jonge mannetjes hebben een donkere middenstreep over de verder grijze onderzijde.
Verwarringssoorten
De groene mango Anthracothorax viridis heeft geheel groene onderdelen en een blauwzwarte staart, en leeft vooral in het bergbos, waar de Puerto Ricaanse mango schaars is. De groenkeelkolibrie Eulampis holosericeus heeft een blauwe borstvlek en een rechtere snavel. De Puerto Ricaanse smaragdkolibrie Riccordia maugaeus en de Antilliaanse kuifkolibrie Orthorhyncus cristatus zijn veel kleiner. De hispaniolamango is vrijwel gelijk maar komt alleen op Hispaniola voor.
Leefgebied
Vooral het laagland en de kust, meestal onder 250 m: droog bos, bosranden, kustbos en kuststruweel, open terrein met verspreide bomen, tuinen en parken. Mijdt het echte regenwoud. Bezoekt bloeiende bomen en struiken en nestelt op Puerto Rico ook op hoogspanningsleidingen, antennes en hekken.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
Puerto Rico, vooral in het laagland en langs de kust, met het eiland Culebra en de Amerikaanse en Britse Maagdeneilanden. Op Vieques lijkt de soort verdwenen, en op de Maagdeneilanden is hij van verschillende kleine eilanden verdwenen en elders schaars geworden.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op Puerto Rico in tuinen en parken langs de kust en in het droge zuidwesten, bijvoorbeeld rond Guánica, bij bloeiende bomen en struiken. In het binnenland leveren dezelfde plekken vaak de groene mango op; de kleur van de onderdelen geeft de doorslag.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Op Puerto Rico in het kustgebied algemeen. De populatie is niet geteld en gaat vermoedelijk achteruit; van enkele kleine eilanden voor de kust is de soort verdwenen.
Wetenschappelijke naam
Anthracothorax aurulentus | (Audebert & Vieillot, 1801) (GBIF: Anthracothorax dominicus)
Audebert & Vieillot beschreef de soort in 1801 als Trochilus aurulentus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anthracothorax werd in 1831 ingevoerd door Boie. Anthracothorax is Grieks, van anthrax 'kool' (dus 'zwart') en thōrax 'borst', naar de zwarte middenstreep op borst en buik. aurulentus is Latijn voor 'goudkleurig', naar de goudgroene glans van het verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Puerto Rico.