Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Goudvoorhoofdvireo
Goudvoorhoofdvireo | Pachysylvia aurantiifrons
Golden-fronted Greenlet | Verdillo luisucho
De goudvoorhoofdvireo is een kleine, actieve vireo van bos en bosranden in Panama, Colombia en Venezuela. In het Caribisch gebied komt hij alleen op Trinidad voor, waar hij een vrij algemene standvogel is. Hij foerageert graag in gemengde groepen met andere kleine vogels in het bladerdak.
Geluid
De zang is een korte, snelle, half muzikale frase die vaak eindeloos wordt herhaald, weergegeven als de-wietsjie-de-wieter. Roepen zijn een dubbel tsjie-vie en een kwetterend of tjilpend geluid.
Opname: Pedro Luis Castillo — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, klein en compact, met een korte staart en een dunne, lichte snavel. Het voorhoofd is okergeel, de kruin bruinachtig, de bovendelen bruinig olijfgroen. Kin en keel zijn lichtbeige, borst en buik geel met een okerkleurige waas, het felst op de borst. Vleugels zonder vleugelstrepen. De iris is donker, de poten grijsbruin. De vogels van Trinidad behoren tot de ondersoort saturata, die van onderen helderder geel is dan de nominaat. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodoogvireo Vireo olivaceus is groter, met een grijze kruin, een witte wenkbrauwstreep met zwarte rand, een rode iris en witte onderdelen. De struikvireo Hylophilus flavipes lijkt sterker, maar leeft alleen op Tobago en heeft een lichte iris en een grijzere kop. Vrouwtjes van de gele zanger Setophaga aestiva zijn egaler geel en hebben gele randen aan de vleugelveren.
Leefgebied
Loofbos, halfgroen en vochtig bos, secundair bos, randen van groenblijvend bos, cacaoplantages met schaduwbomen en tuinen met bomen, van zeeniveau tot in de heuvels. Zoekt actief tussen bladeren en dunne takjes in de middelste en bovenste laag naar kleine insecten, vaak in gemengde groepen met zangers, tangara's en andere kleine vogels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
In het gebied alleen op Trinidad, waar hij verspreid over het eiland voorkomt waar bos en bomen staan. Op Tobago ontbreekt hij; daar leeft de struikvireo. Buiten het gebied van Panama door het noorden van Colombia tot in Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Gemengde groepen kleine vogels in bosranden en cacaoplantages zijn de plek om naar deze soort te zoeken, bijvoorbeeld in de Arimavallei. De steeds herhaalde korte frase verraadt een zingende vogel; daarna valt het gele voorhoofd op zodra hij even stilzit.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is in haar verspreidingsgebied vrij algemeen en verdraagt secundair bos en beplantingen. Op Trinidad worden nesten regelmatig geparasiteerd door de glanskoevogel.
Wetenschappelijke naam
Pachysylvia aurantiifrons | (Lawrence, 1861) (GBIF: Hylophilus aurantiifrons)
Lawrence beschreef de soort in 1861 als Hylophilus aurantiifrons; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pachysylvia werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. Pachysylvia combineert Grieks pakhus 'dik, gedrongen' met het geslacht Sylvia (grasmussen), naar de gedrongen bouw. aurantiifrons is Latijn, van aurantius 'oranje' en frons 'voorhoofd', naar het goudgele voorhoofd. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit langs de Panamaspoorweg, Panama.