Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Groenborstmango
Groenborstmango | Anthracothorax prevostii
Green-breasted Mango | Mango pechiverde
De groenborstmango is een forse, felgroene kolibrie van de laaglanden rond de Golf van Mexico, met een fluweelzwarte keelstreep die bij het mannetje aan de randen metaalblauwgroen glinstert. In het zuiden van Texas duikt hij zelden op, meestal herkenbaar aan diezelfde donkere streep die geen enkele andere kolibrie daar heeft.
Geluid
Het lied is een zoemend en herhaald tsi-sisisi-sisisi van soms wel zeventien noten achter elkaar, gezongen vanaf een open zitplaats. In de vlucht en bij het foerageren laat hij een kort, hoog en scherp sip horen, en bij agressieve ontmoetingen met soortgenoten aan een bloeiende struik loopt dat op tot een schel, hoog getjilp.
Opname: Paul Driver — CC BY-NC-SA 4.0 · Rancho Naturalista, Cartago, Costa Rica · xeno-canto
Herkenning
Het mannetje heeft een metaalachtig brons-groene kruin, rug en bovenzijde, met een fluwelig zwarte streep over het midden van de keel die aan de randen metaalblauwgroen glinstert. De staart loopt van brons-groen aan de binnenste veren naar paars aan de buitenste. Het vrouwtje is doffer, met dezelfde donkere keelstreep maar minder brons in het verenkleed en blauwzwarte buitenste staartveren met witte punten. Jonge vogels lijken op het vrouwtje maar zijn vaak nog doffer.
Verwarringssoorten
In Zuid-Texas wordt hij het meest verward met de yucatankolibrie, die eveneens fors en groen is maar een rode, geelbasis-snavel heeft en een egale okerkleurige onderzijde zonder donkere keelstreep. Geen enkele andere kolibrie die er regelmatig voorkomt draagt die brede, fluweelzwarte streep over het midden van keel en borst, wat vrouwtjes en jonge vogels van de groenborstmango onderscheidt van alle andere kolibries in de streek. Verward met de Rivoli's kolibrie of de blauwkeeljuweelkolibrie wordt hij zelden, want die twee blijven in de bergen ver naar het westen.
Leefgebied
Hij bewoont halfopen tot open laagland: struikvegetatie, savanne, secundair bos, mangrove en bosranden, en is daarnaast te vinden in aangeplant landschap zoals boomgaarden, parken, tuinen en de rand van steden. Van zeeniveau tot enkele honderden meters hoogte voelt hij zich thuis; alleen aaneengesloten hoogbos zonder open plekken mijdt hij.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld volgens de USNVC — de vegetatie-indeling van de Verenigde Staten en Canada — en CMECS voor zee en kust.
Verspreiding en trek
Hij is een standvogel van de Golfkuststrook en de Caraïbische laagvlakte van Mexico, door heel Midden-Amerika tot in Colombia en Venezuela. Noordelijke broedvogels uit het zuiden van Mexico trekken na het broedseizoen enige tijd zuidwaarts, maar de meeste populaties blijven het hele jaar op dezelfde plek. Sinds 1988 zijn er in Texas ten minste vijfentwintig waarnemingen, met incidentele meldingen tot in Louisiana, Georgia, Wisconsin en North Carolina.
- Jaarrond
- Broedvogel (zomer)
- Winter
- Doortrek
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Waar en wanneer kijken
In Zuid-Texas is de kans het grootst bij een suikerwatervoederbak in een tuin met bloeiende struiken, waar een groenborstmango soms dagenlang standhoudt tegen de plaatselijke yucatankolibries. Let dan vooral op de donkere streep over het midden van de keel: die is er altijd, ongeacht leeftijd of geslacht.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC), met een groot verspreidingsgebied en naar schatting meer dan vijfhonderdduizend volwassen vogels. De trend is licht dalend, maar de soort profiteert elders juist van door de mens aangelegde tuinen, parken en akkerland.
Wetenschappelijke naam
Anthracothorax prevostii | (Lesson, 1832)
Lesson beschreef de soort in 1832 als Trochilus prevostii; ze is sindsdien in andere geslachten geplaatst geweest voordat ze in 1854 definitief bij Anthracothorax terechtkwam, vandaar de haakjes om auteur en jaartal. Het geslacht werd in 1831 door Boie ingevoerd, uit het Grieks anthrax (kool, zwart) en thorax (borst), naar de donkere borststreep van de mango's. De soortnaam eert de Franse natuuronderzoeker Florent Prévost. Als typelocatie staat alleen 'Zuid-Amerika, plaats onbekend' genoteerd, een vage aanduiding die later nader is ingevuld.