Alle soorten › Zangvogels › Buulbuuls › Grijze loofbuulbuul
Grijze loofbuulbuul | Phyllastrephus cerviniventris
Grey-Olive Greenbul | Bulbul Verdioliva
De grijze loofbuulbuul is een onopvallende, grijsolijfkleurige buulbuul van dicht oeverbos en struikbos in kloven, in het noordoosten van het gebied. Hij leeft in groepjes laag in de ondergroei en is de noordelijke tegenhanger van de Kaapse loofbuulbuul.
Geluid
Een nasaal, herhaald kwie-kwie-kwie en een schurend, kwetterend tsjrr-tsjrr-tsjrr, vaak door een hele groep tegelijk. De zang is een korte, onregelmatige reeks kwetterende en fluitende tonen.
Opname: David C. Moyer — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
16–18 cm. De kop is grijs tot olijfgrijs, met een vage lichte teugel en oogring. De bovenzijde is olijfbruin, stuit en staart warmer roestbruin. De keel is vuilwit tot lichtgrijs, de borst grijzig; flanken, buik en onderstaartdekveren zijn bleek geelbruin tot reebruin, wat de soort haar wetenschappelijke naam gaf. De snavel is donker met een lichtere ondersnavel, de ogen zijn bruin, de poten roze- tot grijsbruin. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn roestiger van boven.
Verwarringssoorten
De Kaapse loofbuulbuul Phyllastrephus terrestris is groter, donkerder bruin en heeft een scherp afgetekende witte keel; waar beide voorkomen, zit hij meer op de grond. Cabanis' loofbuulbuul Phyllastrephus cabanisi is groener van boven en geliger van onder, en leeft vooral in bergbos en groenblijvend bos. De vale buulbuul Andropadus importunus is olijfgroen met een licht oog. Zang en roep, het leefgebied in dicht oeverstruweel en de verspreiding helpen meer dan de dofgekleurde veren.
Leefgebied
Dicht oeverbos, beboste kloven, groenblijvend struikbos langs beken en de randen van middelhoog bos, grofweg tussen 500 en 1800 m. Foerageert in paren of groepjes in de lage en middelste etage, zoekt insecten tussen bladeren en op takken en komt soms op de grond; sluit zich aan bij gemengde foerageergroepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van zuidelijk Afrika.
Verspreiding en trek
In Zambia in het oosten en noordoosten, vooral in de Luangwavallei, langs de Muchinga-escarpment en rond Mbala. In Malawi verspreid in oeverbos en struikbos in het noorden en midden. In Mozambique schaars in het noordwesten. Oude meldingen uit Zimbabwe zijn niet bevestigd. Buiten het gebied in Tanzania en het zuiden en westen van Kenia.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Jaarrond. In de Luangwavallei zit de soort in de dichte begroeiing langs zijrivieren; luister naar het nasale gekwetter en wacht tot de groep uit het struikgewas tevoorschijn komt. Let op de combinatie van grijzige kop, lichte keel zonder scherpe grens en de reebruine buik.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen in geschikt oeverbos, maar afhankelijk van dichte begroeiing langs water, die door kap, branden en begrazing achteruitgaat.
Wetenschappelijke naam
Phyllastrephus cerviniventris | Shelley, 1894
Shelley beschreef de soort in 1894 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Phyllastrephus werd in 1832 ingevoerd door Swainson. Phyllastrephus komt van het Griekse phullon, 'blad', en een vorm van strephō, 'omkeren' — 'bladomdraaier', naar het zoeken naar insecten tussen het gebladerte. cerviniventris is Latijn voor 'reebruine buik', van cervinus, 'hertkleurig', en venter, 'buik' — naar de warm geelbruine onderdelen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zomba en Chiromo, Malawi.