Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Afrikaanse roodstaartbuizerd

Afrikaanse roodstaartbuizerd | Buteo auguralis

Red-Necked Buzzard | Busardo Cuellirrojo

De Afrikaanse roodstaartbuizerd is een buizerd van West- en Centraal-Afrika die in het gebied alleen het noorden van Angola bereikt. Het is een vogel van bosranden, open plekken in het bos en cultuurland met verspreide bomen, waar hij rustig vanaf een uitkijkpost jaagt. Voor de meeste bezoekers aan zuidelijk Afrika is hij een van de minst bekende roofvogels van het gebied.

Afrikaanse roodstaartbuizerd (Buteo auguralis)
Foto: VIGNA christian — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een klagend, miauwend pieee-ah, sterk gelijkend op de roep van de buizerd, vooral tijdens het cirkelen boven het territorium in het broedseizoen.

Luister: RoepXC383298

Opname: Paweł Szymański — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

42–50 cm, spanwijdte 100–120 cm. Een middelgrote, compacte buizerd. Volwassen vogels hebben een roodbruine kruin, nek en achterhals, een donkerbruine rug en een helder roestrode staart met een smalle zwarte eindband. De keel en bovenborst zijn donker en vormen een min of meer gesloten borstband; de rest van het onderlichaam is wit met donkere vlekken op de flanken. In de vlucht is de ondervleugel wit met een duidelijke zwarte carpaalvlek en een donkere achterrand. Jonge vogels zijn bruiner, met een bruin gestreepte witte onderkant en een lichtbruine, fijn gebandeerde staart zonder rood.

Verwarrings­soorten

De augurbuizerd Buteo augur is groter en zwaarder, met een leigrijze tot zwarte rug, een kortere roodbruine staart en meestal een geheel witte onderkant zonder borstband; hij leeft in open, heuvelachtig land in het westen van Angola. De buizerd Buteo buteo, vooral de steppebuizerd (vulpinus), kan een roodachtige staart hebben, maar mist de roodbruine nek en de donkere borstband. De hagedisbuizerd Kaupifalco monogrammicus is kleiner, grijs, met een zwarte keelstreep en een zwarte staart met een witte band.

Leefgebied

Randen van laaglandbos en galerijbos, open plekken in secundair bos, mozaïeken van bos en savanne, en cultuurland met verspreide hoge bomen. Jaagt vanaf een zitplaats in een boom of paal op knaagdieren, reptielen, kikkers, grote insecten en jonge vogels.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van zuidelijk Afrika.

Verspreiding en trek

In het gebied alleen in het noorden en noordoosten van Angola, in de overgangszone van regenbos en bosveld (onder meer Cabinda, Uíge en de Lunda-provincies); de exacte grens van het areaal is slecht bekend. Verder van Senegal en Sierra Leone oostwaarts tot Ethiopië en Oeganda, en zuidwaarts via Gabon en Congo.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-09-01 – 2026-08-31), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek langs wegen door het mozaïek van bos en savanne in Noord-Angola naar een buizerd op een dode tak aan de bosrand; de roodbruine nek en staart zijn in goed licht opvallend. Elke waarneming met foto's is waardevol, omdat verspreiding en status in Angola nog slecht gedocumenteerd zijn.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd op de Rode Lijst. Wijdverspreid en plaatselijk algemeen in West-Afrika; lijkt te profiteren van het openkappen van bos, zolang er hoge bomen blijven staan. Over de aantallen in Angola is weinig bekend.

Wetenschappelijke naam

Buteo auguralis | Salvadori, 1866

Salvadori beschreef de soort in 1866 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Buteo werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. Buteo is het Latijnse woord voor een buizerd. auguralis is Latijn voor 'van de wichelaar', van augur — een verwijzing naar de Romeinse waarzeggers die de toekomst uit de vlucht van vogels lazen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ethiopië.