Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Okerkapvireo
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Okerkapvireo | Tunchiornis ochraceiceps
Ochre-crowned Greenlet | Verdillo ocre
De okerkapvireo is een kleine, bruinachtige vireo van de onderlaag van vochtig laaglandbos, met een okerkleurig voorhoofd en een licht oog. Hij is een vaste deelnemer aan gemengde groepen in de onderlaag. In het gidsgebied leeft hij van het zuidoosten van Mexico tot Panama.
Geluid
De zang is een hoge, gerekte, stijgende fluittoon die met tussenpozen wordt herhaald. De roep is een nasaal, wat klagend njeh, vaak in gemengde groepen te horen.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm. Voorhoofd en voorkruin oker- tot roestbruin. Bovendelen olijfbruin, staart warmer bruin. Keel lichtgrijs, rest van de onderdelen grijsachtig met een olijf- tot geelachtige zweem. Oog licht. Snavel vrij kort.
Verwarringssoorten
De kleine vireo Pachysylvia decurtata leeft in de kronen, is groener, heeft een witte oogring en een donker oog. Door de bruine kleur en het gedrag in de onderlaag kan hij lijken op vrouwtjes van kleine miervogels, maar die missen het okerkleurige voorhoofd en hebben een andere snavelvorm.
Leefgebied
Onderlaag en lagere middenlaag van vochtig laagland- en voetheuvelbos, ook oud secundair bos. Zoekt bladeren af naar insecten, vrijwel altijd in gemengde groepen van de onderlaag.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Caribische kant van het zuidoosten van Mexico (ook het zuiden van het schiereiland Yucatán) door Belize, Guatemala, Honduras en Nicaragua tot Costa Rica; in Panama aan beide kanten. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Zuid-Amerika.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in gemengde groepen in de onderlaag op een kleine bruine vogel met een licht oog en een okerkleurig voorhoofd; de nasale roep verraadt hem vaak.
Staat van instandhouding
Niet afzonderlijk geëvalueerd in de huidige afbakening van de soort; de vroegere, ruimere soort gold als niet bedreigd. Vrij algemeen in aaneengesloten bos; verdwijnt waar het bos versnipperd raakt.
Wetenschappelijke naam
Tunchiornis ochraceiceps | (Sclater, 1860) (GBIF: Hylophilus ochraceiceps)
Sclater beschreef de soort in 1860 als Hylophilus ochraceiceps; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tunchiornis werd in 2014 ingevoerd door Slager & Klicka. Tunchiornis verbindt Tunche, de fluitende beschermgeest van het woud uit de Amazone-mythologie van Peru, met Grieks ornis 'vogel', naar de eenvoudige gefloten zang in de ondergroei. ochraceiceps is Latijn, van ochraceus 'okerkleurig' en -ceps 'met kop', naar de okerbruine kruin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Playa Vicente, Mexico (destijds Oaxaca, nu Veracruz).