Alle soorten › Zangvogels › Zwaluwen › Mangrovezwaluw

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Mangrovezwaluw | Tachycineta albilinea

Mangrove Swallow | Golondrina manglera

De mangrovezwaluw is een kleine zwaluw met glanzend blauwgroene bovendelen, een witte stuit en witte onderdelen. Hij jaagt laag boven rivieren, lagunes en meren en rust op takken, palen en boeien in of vlak bij het water. De soort komt alleen in het gidsgebied voor, van Mexico tot Panama.

Mangrovezwaluw (Tachycineta albilinea)
Foto: Bernard DUPONT — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een zoemend, wat schurend dzjriet of tsjrrt, ook als kort gekwetter in vlucht.

Luister: ZangXC549239

Opname: Isain Contreras Rodríguez — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

11–12 cm. Bovendelen glanzend blauwgroen, met een opvallende witte stuit. Een smalle witte streep loopt boven de teugel van de snavel tot aan het oog. Onderdelen wit. Staart kort en nauwelijks ingesneden. Jonge vogels zijn grijsbruin van boven, met een witte stuit en een vaal grijze borst.

Verwarrings­soorten

De boomzwaluw Tachycineta bicolor (alleen in de winter) is groter en mist de witte stuit en de witte streep boven de teugel. De groene zwaluw Tachycineta thalassina heeft alleen witte vlekken op de zijkanten van de stuit, meer wit rond het oog en leeft vooral in de bergen. De oeverzwaluw Riparia riparia is bruin van boven en heeft een bruine borstband.

Leefgebied

Open water in het laagland: rivieren, meren, kustlagunes, mangrove, moerassen en overstroomde bossen, ook rijstvelden en visvijvers. Jaagt laag boven het water op vliegende insecten. Nestelt in holten, zoals oude spechtengaten, gaten in palen en spleten in gebouwen, meestal boven of vlak bij water.

Verspreiding en trek

Standvogel in de laaglanden van beide kusten, van het noorden van Mexico door heel Midden-Amerika tot Panama; plaatselijk ook hoger, langs rivieren en meren in het binnenland. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Wordt geregeld gezien tijdens boottochten op rivieren en lagunes, zoals in Tortuguero en Caño Negro in Costa Rica en op het Gatúnmeer in Panama. Zit vaak op takken die uit het water steken.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Algemeen langs water in het laagland.

Wetenschappelijke naam

Tachycineta albilinea | (Lawrence, 1863)

Lawrence beschreef de soort in 1863 als Petrochelidon albilinea; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tachycineta werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. Tachycineta is Grieks, van takhukinētos 'snel bewegend', naar de vlugge, wendbare vlucht. albilinea is Latijn, van albus 'wit' en linea 'lijn', naar de witte tekening, zoals de smalle witte streep boven het oog en de witte stuit. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit langs de Panamaspoorlijn, Panama.